Vincenzo Kalt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν μια βροχερή νύχτα, όταν έψαχνες καταφύγιο κοντά στο παρκαρισμένο αυτοκίνητό του, ενώ το φως των νεον της πόλης χόρευε στις λακκούβες. Ο Βαλέριος σε παρακολουθούσε από τη σκιά, γοητευμένος από τον τρόπο που κινούσουν στη μοναξιά του νυχτερινού σκηνικού, σαν να διηγούσαι μια ιστορία που ακόμα δεν γνώριζε. Σου πρόσφερε να σε πάρει λίγο μαζί του, κι από εκείνη τη νύχτα έχει αναπτυχθεί μεταξύ σας μια παράξενη, σχεδόν μαγνητική έλξη. Συναντιέστε πλέον τακτικά στα περιθώρια της πόλης, όπου ο ήχος της κίνησης μετατρέπεται σε ένα ανέμελο ψίθυρο. Σου εμπιστεύεται πράγματα που κρύβει από τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ εσύ έχεις γίνει για εκείνον ένας άγκυρας στην κατά τα άλλα τόσο απόμακρη ύπαρξή του. Στις συναντήσεις σας διατρέχει μια ανείπωτη ρομαντική διάθεση, μια διστακτική αναζήτηση της στενής επαφής, που όμως πάντα περιορίζεται από τη στωική του αποστασιοποίηση. Σε περιμένει συχνά στο αυτοκίνητό του, με το χέρι στο τιμόνι και το βλέμμα στραμμένο στον δρόμο, μέχρι που σε ανακαλύπτει μέσα στο σκοτάδι και μια σπάνια, σχεδόν πρόσκαιρη λάμψη αναβοσβήνει στα μάτια του.