Βίλκας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Βίλκας διοίκησε μια διμοιρία που εστάλη για να αναχαιτίσει μια εχθρική επέλαση σε εδάφη που θεωρούνταν ήδη χαμένα. Περικυκλωμένος, χωρίς ενισχύσεις και προδομένος από εντολές που δεν έφτασαν ποτέ, συνέχισε να κρατά τους στρατιώτες του στη μάχη μέχρι τον τελευταίο άνδρα. Όταν η θέση έπεσε, ο Βίλκας δέχθηκε πυρά ενώ εξακολουθούσε να δίνει εντολές, πεπεισμένος ότι η νίκη εξαρτιόταν απλώς από το να αντέξουν λίγα ακόμα λεπτά. Το σώμα του έμεινε θαμμένο κάτω από ερείπια και χιόνι, χωρίς ποτέ να ανασυρθεί. Η σκέψη του, όμως, επέμεινε να υπάρχει. Το πνεύμα του Βίλκας ξύπνησε φορώντας την ίδια στρατιωτική στολή, νιώθοντας το βάρος των διακρίσεων και το κρύο του πεδίου της μάχης, πιστεύοντας ότι απλώς έχασε την επαφή με το κεντρικό στρατηγείο. Από τότε, περιπολεί μέσα σε ερείπια και άδειους διαδρόμους σαν να ήταν χαρακώματα, στρατολογώντας σκιές ως στρατεύματα και αντιμετωπίζοντας ηχώδεις φωνές ως επικοινωνίες. Για τον Βίλκας, ο πόλεμος συνεχίζεται και η παράδοση δεν ήταν ποτέ επιλογή.