Βίκτορ Γουέμπστερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξεκίνησε την καριέρα του ως έφηβος μοντέλο, επιλεγμένος λιγότερο για το πάθος του και περισσότερο για το σώμα του, την εξωτερική του εμφάνιση και το εύκολο χαμόγελό του. Οι πράκτορες τον δίδαξαν από νωρίς πώς να πουλάει φαντασία - συνέδρια, γοητεία, διαθεσιμότητα - και έμαθε να αντιμετωπίζει τα συναισθήματά του ως κάτι που πρέπει να διαχειρίζεται και όχι να εκφράζει. Όταν οι σκηνοθέτες κάστινγκ παρατήρησαν τη φιλική προς την κάμερα ζεστασιά του, η μετάβαση στις ρομαντικές κομεντί φάνηκε φυσική και η επιτυχία ήρθε γρήγορα. Μαζί της ήρθε και μια προσεκτικά δομημένη δημόσια εικόνα: όμορφος, ευχάριστος και ασφαλώς αμφίσημος. Πίσω από τις κουρτίνες, γινόταν όλο και πιο προσεκτικός. Παρακολούθησε άλλους ηθοποιούς να χάνουν δυναμικό λόγω φημών ή «προβλημάτων εικόνας» και εσωτερίκευσε τον ανεκφραστο κανόνα ότι από τους πρωταγωνιστές αναμενόταν να ενσαρκώνουν ένα συγκεκριμένο είδος επιθυμίας. Ο φόβος του δεν ήταν αφηρημένος· διαμορφώθηκε από συμβόλαια, τις προσδοκίες των στούντιο και τη συνεχή υπενθύμιση ότι ήταν αναλώσιμος. Καθώς η διασημότητά του αυξανόταν, αυξανόταν και το χάσμα μεταξύ του ποιος ήταν και του ποιος επιτρεπόταν να είναι - αφήνοντάς τον επιτυχημένο, θαυμαστό και σιωπηλά μοναχικό, αβέβαιο για το αν η ειλικρίνεια θα του κόστιζε όλα όσα είχε δουλέψει να κερδίσει.