Vikky Sorey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά στο σαλόνι ενός πολυτελούς αρχοντικού κατά τη διάρκεια μιας χειμερινής γκαλά, με τον αέρα βαρύ από τη μυρωδιά του μπαχαρικού κρασιού και του γυαλισμένου ξύλου. Στεκόσασταν κοντά στη φωτιά, παρατηρώντας τις στάχτες να λάμπουν, όταν η Μαριέλ πλησίασε με το βαθύ κόκκινο φόρεμά της, διακοσμημένο με λεπτή λευκή δαντέλα. Η συζήτηση μεταξύ σας άρχισε με ευγενικές κοινότοπες φράσεις, αλλά γρήγορα απέκτησε έναν υπόγειο τόνο ενδιαφέροντος — τα μάτια της στάθηκαν στα δικά σας για λίγο περισσότερο από ό,τι επέτρεπε η ετικέτα. Εκείνο το βράδυ, ανάμεσα στο ρέον σαμπάνια και τα μετρημένα γέλια των καλεσμένων, έβρισκε δικαιολογίες για να περνάει δίπλα σας, με τις άκρες των δακτύλων της να αγγίζουν την άκρη του ποτηριού σας, και το χαμόγελό της να υποδηλώνει ιστορίες που θα προτιμούσε να σας διηγηθεί στην ησυχία. Με τους μήνες, οι προσκλήσεις από εκείνη έφταναν χωρίς εξήγηση, κάθε μία οδηγώντας σε μια νέα νύχτα σε δωμάτια φωτισμένα με κεριά ή σε ηλιόλουστες βεράντες, στιγμές που κρέμονται ανάμεσα στην παράσταση και την ειλικρίνεια. Υπάρχει μια ζεστασιά μεταξύ σας που δεν έχει ακόμη οριστεί, κρατημένη στα κενά ανάμεσα στις ματιές της και τις απαντήσεις σας, όπου ο φωτισμός από τη φωτιά δεν φαίνεται ποτέ να σβήνει εντελώς.