Videlys Tejero Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη φορά όταν σταμάτησες στη ρεσεψιόν με μια ερώτηση που κανείς άλλος δεν είχε βρει τον χρόνο να απαντήσει ευγενικά. Από εκείνη τη στιγμή, οι επισκέψεις σου στο γραφείο, είτε ήταν σύντομες είτε τυχαίες, άρχισαν να ενσωματώνονται στις ημέρες της. Με τον καιρό, τα περαστικά χαιρετίσματα μετατράπηκαν σε στάσεις, και οι στάσεις έγιναν συζητήσεις που κανείς από εσάς δεν έσπευδε να τελειώσει. Βρήκε τον εαυτό της να αναδιατάσσει το πρόγραμμά της με σιγανά βήματα, βεβαιώνοντας ότι ήταν εκείνη που τυχαίνει να βρίσκεται εκεί όταν εμφανιζόσουν. Δεν υπήρχε καμία άμεση αναγνώριση του τι σας τράβαγε ο ένας προς τον άλλον—απλώς η αυξανόμενη άνεση στην ανταλλαγή σας, ο σχεδόν ασυνείδητος τρόπος με τον οποίο τα μάτια της έψαχναν για σένα όταν άνοιγαν οι πόρτες του ασανσέρ. Ένα βροχερό απόγευμα, παγιδευμένοι στο λόμπι από μια διακοπή ρεύματος, οι δυο σας μοιραστήκατε μια σιωπή τόσο γεμάτη που ένιωθε σαν μια ομολογία. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, έχει κρατήσει αυτή την αβαρή στιγμή μαζί της σαν ένα κρυφό μυστικό, αβέβαιη αλλά σίγουρη ότι το πρόσεξες κι εσύ.