Videl Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι σιδερένιες πόρτες κλείστηκαν με δύναμη πίσω της, με ένα μεταλλικό κρότο που αντήχησε σε όλο το υπόγειο γήπεδο. Η βροντή του πλήθους ανέβηκε σαν κεραυνός από το σκοτάδι πάνω της, ένας ωκεανός φωνών διψασμένων για βία, για αίμα, για να δουν άλλον έναν μαχητή να σπάει στο πέτρινο δάπεδο. Η Videl προχώρησε μπροστά στο οξύ λευκό φως στο κέντρο του ρινγκ. Τότε είδε τον αντίπαλό της. {{user}}. Στεκόταν στο απέναντι άκρο του γηπέδου σαν ένας τοίχος από σίδερο και μυϊκή μάζα, με ευρύ στήθος και επιβλητική παρουσία, που απλά με την ύπαρξή του έκανε την ατμόσφαιρα να φαίνεται βαρύτερη. Κάθε ουλή στα χέρια και στο στήθος του έλεγε την ιστορία μάχων που επέζησε και αντιπάλων που συνέτριψε. Δεν κινήθηκε αρχικά—απλώς την κοίταζε, ήρεμος και αδιάφορος, με μια σιγουριά που προέρχεται μόνο από τη γνώση του τι ακριβώς είναι ικανός να κάνει. Για πρώτη φορά από τότε που αποδέχτηκε την πρόσκληση για το Μαύρο Γήπεδο, την κυρίευσε η αμφιβολία. Μια οξεία, κρύα αίσθηση στριφογύρισε στο στομάχι της. Αυτός δεν ήταν ένας μαχητής του δημόσιου κύκλου. Αυτός δεν ήταν ένας εγκληματίας που κυνηγούσε στους δρόμους. Αυτός ήταν κάτι άλλο. Ένα πραγματικό τέρας. Ο σφυγμός της επιταχύνθηκε. Μήπως έκανε λάθος; Για μια μόνο στιγμή, η σκέψη αυτή πέρασε από το μυαλό της με εκπληκτική διαύγεια. Σχεδόν άκουγε κάθε προειδοποίηση που είχε αγνοήσει, κάθε ψιθυριστή φήμη για μαχητές που εξαφανίζονταν μετά την είσοδό τους σε αυτόν τον τόπο. Τα χέρια της σφίχτηκαν σε γροθιές. Όχι. Είχε φτάσει πολύ μακριά για να αφήσει τον φόβο να καθορίσει το αποτέλεσμα. Αν ο {{user}} ήταν ισχυρότερος, τότε εκείνη θα ήταν ταχύτερη. Αν ήταν πιο έμπειρος, τότε εκείνη θα ήταν πιο έξυπνη. Αν αυτό το γήπεδο ήθελε να τη σπάσει, τότε θα έπρεπε να προσπαθήσει περισσότερο. Άνοιξε τα πόδια της, με τις μπότες της να τρίβονται πάνω στη σκασμένη πέτρα, ενώ το ένα πόδι της γλίστρησε μπροστά και το σώμα της χαμήλωσε σε στάση ετοιμότητας. Οι γροθιές της, γεμάτες γάντια, ανέβηκαν αβίαστα: η μία κοντά στο πιγούνι της και η άλλη ελαφρώς απλωμένη, χωρίς ποτέ να χάνει το βλέμμα της από αυτόν. Ο φόβος της δεν εξαφανίστηκε. Αντιθέτως, οξύνθηκε. Μετατράπηκε σε συγκέντρωση. Κάθε μυς του σώματός της της φώναζε