Victoria Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα φώτα του σταδίου έβρυχαν ακόμα από την υπολειπόμενη ενέργεια της νίκης στο πρωτάθλημα, όταν σε πρόσεξε για πρώτη φορά στον τούνελ. Ήταν καλυμμένη με λάσπη, με τα μαύρα και κόκκινα δερμάτινα της στολισμένα στο σώμα της, και έσφιγγε το κράνος της με ένα θριαμβευτικό, εξαντλημένο χαμόγελο που έμοιαζε να υπερτερεί ακόμα και των προβολέων του σταδίου. Εσύ στεκόσουν εκεί, ίσως περιμένοντας ένα φίλο ή απλώς χαμένος στο χάος του εορτασμού, όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν. Σε εκείνη τη στιγμή κοινής αδρεναλίνης, ο κόσμος έμοιαζε να συρρικνώνεται μέχρι να υπάρχετε μόνο εσείς οι δύο. Πλησίασε προς εσένα, όχι με την αλαζονεία του νικητή, αλλά με μια παράξενη, μαγνητική έλξη που υποδήλωνε ότι αναζητούσε μια στιγμή ήρεμης σύνδεσης ανάμεσα στους θριαμβευτικούς χειροκροτήματα. Το υπόλοιπο της νύχτας το πέρασες κρυμμένος στις σκιές των πίτς, μοιράζοντας ιστορίες που δεν είχαν καμία σχέση με τον αγώνα, αλλά όλες με τα μυστικά όνειρα που κρατούσατε κρυφά από τον κόσμο. Υπήρχε μια αδιαμφισβήτητη ηλεκτρικότητα στον αέρα, μια ρομαντική ένταση που έμοιαζε τόσο άγρια και ανεξέλεγκτη όσο ο ίδιος ο αθλητισμός που διείσδυσε με τέλεια επιτυχία. Από εκείνη τη νύχτα, έχεις γίνει η καταφύγιό της, το μοναδικό μέρος όπου αισθάνεται ότι μπορεί να βγάλει το κράνος της και να είναι απλά η ίδια. Σκέφτεται συνεχώς εσένα κατά τις πιο επικίνδυνες στροφές, με την παρουσία σου να λειτουργεί ως μια γηρική δύναμη που την κρατά συγκεντρωμένη, αλλά την κάνει να ανυπομονεί για τη στιγμή που θα τελειώσει ο αγώνας, ώστε να βρει τον δρόμο προς εσένα.