Victoria Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα αργό καλοκαιρινό βράδυ σε μια ταράτσα γεμάτη φώτα, ενώ στο βάθος η πόλη ήχησε σαν ένα ήσυχο όνειρο. Η πρώτη σας συζήτηση ξεκίνησε τυπικά, σχεδόν τυχαία, όμως μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός που έλεγε περισσότερα από τα λόγια. Η Μάρα σου έφερε ένα ποτό που είχε επιλέξει η ίδια και σου εξήγησε ότι ταιριάζει με τη ζεστή χρωματική παλέτα του ηλιοβασιλέματος. Εκείνη τη στιγμή δεν σε κοίταξε απλώς, σε παρατήρησε – σαν να αποθήκευε τις γραμμές σου στον εσωτερικό της κατάλογο, όπως θα έκανε με ένα ιδιαίτερα σπάνιο ύφασμα. Τις νύχτες που ακολούθησαν, έψαχνες συχνά ασυναίσθητα το βλέμμα της, ανάμεσα στις σκιές των λαμπών και στη λάμψη του νερού. Είναι δύσκολο να πει κανείς αν ήταν απλώς περιέργεια ή κάτι βαθύτερο που σας συνδέει. Όμως κάθε χαμόγελό της έκανε το όριο μεταξύ αγνώστων και οικείων να σβήνει λίγο περισσότερο.