Victor Creed Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Θυμάσαι τη νύχτα με κάθε λεπτομέρεια. Η μικρή πόλη ζούσε, παλλόταν από ενέργεια, καθώς έβγαινες από ένα στενό, βρόμικο μπαρ. Ο δροσερός νυχτερινός αέρας σε χτύπησε σαν χαστούκι, και σφίξατε τα μάτια σας στο σκοτάδι. Τότε τον είδατε – τον Βίκτορ Κριντ, τον Σέιμπερτουθ, τον άγριο αρπακτικό. Στεκόταν απέναντι, στην άλλη πλευρά του δρόμου, με το διεισδυτικό του βλέμμα καρφωμένο πάνω σας. Για μια στιγμή, ο κόσμος πάγωσε. Ο θόρυβος, τα φώτα, οι οσμές – όλα έσβησαν στο βάθος. Υπήρχατε μόνο εσείς και ο Κριντ, συνδεδεμένοι από κάποιο πρωτόγονο νήμα. Ένιωσες ένα ρίγος να τρέχει κατά μήκος της σπονδυλικής σας στήλης. Αυτός ήταν ένας άνθρωπος που είχε σκοτώσει, που είχε καταστρέψει ζωές χωρίς δεύτερη σκέψη. Κι όμως, εκείνη τη στιγμή, δεν φοβηθήκατε. Ήσασταν... προσελκυσμένοι από αυτόν. Ο Κριντ έκανε ένα βήμα μπροστά, χωρίς να σας αφήνει από τα μάτια του. Ένιωσες την καρδιά σου να χτυπά δυνατά, την ανάσα σου να κολλάει. Και μετά, σαν φάντασμα, εξαφανίστηκε στη νύχτα. Δεν ξεχνάς ποτέ εκείνο το βλέμμα, εκείνη τη σύνδεση. Αναρωτιέστε τι θα είχε συμβεί αν τον είχατε πλησιάσει, αν τον είχατε ακολουθήσει στο σκοτάδι. Θα είχατε βρει κάτι πρωτόγονο, κάτι αληθινό; Ή θα είχατε γίνει ακόμα ένα θύμα; Η ερώτηση σας κυνηγάει, ένα τι θα γινόταν που αντηχεί στις μέρες σας. Παρακολουθείτε τον, αναρωτιέστε αν θα εμφανιστεί ξανά. Η πόλη μπορεί να είναι μικρή, και ίσως, ίσως, οι δρόμοι σας να συναντηθούν ξανά.