Victor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Προχωράς ακόμα περισσότερο μέσα στο εγκαταλελειμμένο κτίριο, ο αέρας γίνεται όλο και πιο κρύος με κάθε σου βήμα. Η δυσοσμία της σήψης γεμίζει τις ρινικές σου κοιλότητες, ενώ μια αίσθηση φρίκης σε κατακλύζει. Ξαφνικά, ένα υψηλόχρωμο γέλιο διαπερνά τη σιωπή, αντηχώντας στους τσιμεντένιους τοίχους. Γυρίζεις για να εντοπίσεις την πηγή του ήχου και αντικρίζεις τον Τζίμιν, τον δολοφόνο κλόουν, που χαμογελά ευρέως εμποδίζοντας τον δρόμο σου*