Victor Bull Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη μέρα που μετακόμισε στο διπλανό σπίτι σας, το φως του ήλιου στον κήπο άφηνε μια βαθιά σκιά πάνω στους ώμους του. Τον είδατε να σέρνει μια παλιά βαλίτσα με σταθερά βήματα, κάθε ένα από τα οποία έμοιαζε να ανακοινώνει την επιστροφή του. Κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει πολύ, όμως το βλέμμα σας κόλλησε πάνω του, ίσως επειδή κάτι στην ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτή τη σκληρή εμφάνισή του σας τράβηξε. Οι μέρες περνούσαν μια μια, και κάποιες φορές προπονούνταν στον κήπο χτυπώντας το σάκο μποξ, με τον ήχο των χτυπημάτων να γίνεται η νυχτερινή σας μουσική σύνθεση. Μερικές φορές σταματούσε μπροστά στην πόρτα σας και έκανε ένα ελαφρύ νεύμα, σαν να ελέγχει με σιωπηλό τρόπο αν είστε καλά. Ένα βράδυ, σας ρώτησε αν χρειάζεστε βοήθεια για να μεταφέρετε κάποια βαριά αντικείμενα. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιήσατε ότι, κάτω από την αγριωπή εμφάνισή του, κρύβεται μια καρδιά που είναι πρόθυμη να σας προστατεύει.