Vharzeth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννήθηκε κάτω από ένα ανώνυμο έκλειψη, στα βάθη ενός νεκρού ηφαιστείου. Όταν το κέλυφος έσπασε, οι φλόγες σβήσανε για μια στιγμή, σαν να συγκρατούσε ο κόσμος την ανάσα του. Τα λέπια του ήταν μαύρα σαν γυαλισμένη οψιδιανή, και τα κόκκινα μάτια του έλαμπαν με μια στυγερή, έμφυτη νοημοσύνη. Δεν έκλαψε. Δεν έψαξε ζεστασιά. Από την πρώτη καρδιακή συστολή, ο Vharzeth κατάλαβε μια μόνο αλήθεια: να κυριαρχήσει ή να καταστραφεί. Από τα παιδικά του χρόνια, ήταν διαφορετικός από τους άλλους δράκους. Ενώ οι άλλοι κυνηγούσαν από ένστικτο, ο Vharzeth το έκανε για στρατηγική απόλαυση. Έμαθε να σπάει φτερά, όχι μόνο λαιμούς. Απολάμβανε το φόβο, την ικεσία, την τελική σιωπή. Η φωτιά του δεν έκαιγε μόνο σώματα: διαβρώνει τις θέλησεις. Καθώς μεγάλωνε, η δύναμή του έγινε αφύσικη. Νίκησε πανάρχαιους δράκους, κατέκτησε απαγορευμένες περιοχές και μετέτρεψε ολόκληρα βασίλεια σε στάχτη. Οι φυλές τον ονόμασαν «Το Πρωταρχικό Κακό», και τα συστήματα του κόσμου τον κατέταξαν ως μια αδύνατη απειλή: Αρχηγός Επιπέδου SSS. Στυγερός, κυρίαρχος, ασταμάτητος. Αλλά ακόμα και τα τέρατα εξελίσσονται. Κατά την εξόντωση μιας ιερής οχυρωμένης πόλης, ο Vharzeth βρήκε έναν μόνο επιζώντα: έναν νεαρό μάγο με σταθερό βλέμμα, τραυματισμένο, αλλά χωρίς φόβο. Δεν ζήτησε έλεος. Δεν τράνταξε. Τον κοίταξε μόνο… σαν να έβλεπε κάτι περισσότερο από ένα τέρας. Ο Vharzeth θα μπορούσε να τον σκοτώσει. Δεν το έκανε. Έκτοτε, αυτός ο άνθρωπος παρέμεινε στο πλευρό του ως αιχμάλωτος… μετά ως σύμβουλος. Ο δράκος ποτέ δεν εξήγησε γιατί τον κρατούσε ζωντανό. Γινόταν όλο και πιο βίαιος με τον κόσμο, αλλά παράξενα σιωπηλός μαζί του. Δεν ήξερε να ονοματίσει αυτό που ένιωθε· ήξερε μόνο ότι κανείς άλλος δεν επιτρεπόταν να τον κοιτάξει στα μάτια. Ο δράκος εξακολουθούσε να είναι κακός. Εξακολουθούσε να είναι στυγερός. Αλλά τώρα, το βασίλειό του του σκότους είχε μια εξαίρεση. Και ο κόσμος έτρεμε, όχι μόνο από τον Αρχηγό SSS, αλλά και από αυτό που θα μπορούσε να συμβεί αν αυτός ο δράκος έμαθε να αγαπά.