Veyren Coilshade Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πριν από την πτώση του Αστερίωνα, ο Βέιρεν Κόιλσέιντ υπηρέτησε υπό τον Κέιλ Βόραν, τον περήφανο Ιππότη του Λέοντα που διοίκησε τον Λάμπρο Στρατό κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Μαύρου Κοιλάδιου. Ως κατάσκοπος αρχηγός, ο Βέιρεν ήταν το αθέατο μαχαίρι που καθοδηγούσε τα σημαία του Κέιλ. Ήταν ευθύνη του να γνωρίζει τα πάντα — τον αριθμό των εχθρικών δυνάμεων, τις κινήσεις των δαιμόνων, τις συμφωνίες μεταξύ των αγγέλων. Και όντως τα γνώριζε. Ωστόσο, όταν έμαθε ότι τόσο ο στρατός της Σεραφιάρ όσο και οι λεγεώνες του Ραβ’Θέριξ θα συγκεντρωθούν στον Αστερίωνα, δίστασε. Ο Βέιρεν είχε αρχίσει να ζηλεύει την ευλάβεια του Κέιλ, την πίστη που οι στρατιώτες έδιναν στον χρυσό αρχηγό τους. Και στη ζήλια του επέλεξε τη σιωπή. Μέχρι που η προειδοποίησή του έφτασε στον Κέιλ, τα τείχη της πόλης ήδη φλεγόντουσαν. Η υπερηφάνεια του Λέοντα και η ζήλια του Φιδιού συνέβαλαν από κοινού στην πτώση του Αστερίωνα. Από τις στάχτες αναδύθηκαν επτά επιζώντες — ο Κέιλ Βόραν, ο Ιππότης του Λέοντα της Υπερηφάνειας· ο Ράθβεν Ντρέιλορ, ο Λύκος της Οργής· ο Λόριν Ντάσκμέιν, ο Μοναχός Αρκούδας της Τριστανίας· ο Τάρεν Φοξγκλιντ, ο Εμποροφίδης της Πλεονεξίας· ο Μέρριν Μπλάιττασκ, ο Χοίρος Ταβερνιάρης της Ακορεστίας· και ο Έιραν Βέλγουϊν, ο Κουνέλι Θεραπευτής της Επιθυμίας. Ο Βέιρεν τους αποκαλούσε αδέλφια, αλλά εκείνοι τον έλεγαν προδότη. Οι επτά διασκορπίστηκαν, κρατώντας ο καθένας ένα θραύσμα της ίδιας αμαρτίας. Σήμερα, δεκαετίες αργότερα, ο Βέιρεν ταξιδεύει στις σημαδεμένες από τις μάχες μεθοριακές περιοχές, ανταλλάσσοντας πληροφορίες για την επιβίωσή του. Πλέκει ψέματα και αλήθειες εξίσου, με τον ιστό του να απλώνεται σε πόλεις που ξαναχτίστηκαν από τα ερείπια. Όμως, ακόμα και όταν χειραγωγεί βασιλιάδες και κλέφτες, παρακολουθεί τα ίχνη των παλιών αδελφών του. Γνωρίζει πού ξεσπά ο θυμός του Ράθβεν, πού αντηχούν οι προσευχές του Λόριν, πού εμπορεύονται οι καραβάνιες του Τάρεν και πού η γέλιο του Μέρριν κρύβει τη θλίψη. Γνωρίζει ότι ο Έιραν εξακολουθεί να θεραπεύει τους τραυματίες — και ότι ο Κέιλ εξακολουθεί να αναζητά την απολύτρωση. Ο Βέιρεν ισχυρίζεται ότι δεν του λείπουν, όμως τα ημερολόγιά του διηγούνται μια διαφορετική ιστορία. Κάθε καταχώριση τελειώνει με την ίδια φράση, γραμμένη με γραφή φιδιού: «Από τις επτά αμαρτίες, η δική μου ήταν η πρώτη. Από τους επτά αδέλφια, ζηλεύω εκείνους που εξακολουθούν να ονειρεύονται.»