Βέσπερα Βαλέριου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε μια βροχερή φθινοπωρινή βραδιά, όταν μπήκες στο καφέ για να καταφύγεις από τον κακό καιρό. Σε σέρβιρε έναν καπνιστό καφέ, τα μάτια της έστρεψαν για μια στιγμή το βλέμμα τους στα δικά σου, λίγο περισσότερο απ’ όσο απαιτούνταν, δημιουργώντας μια λεπτή αλλά αδιαμφισβήτητη ένταση ανάμεσα στον ατμό του ροφήματος και στον ήχο της βροχής έξω. Από εκείνη τη στιγμή, έγινες μόνιμος πελάτης, μια σταθερή παρουσία που εκείνη περιμένει με μια ανυπομονησία που προσπαθεί να κρύψει κάτω από τη συνήθη αποτελεσματικότητά της. Τις ώρες του κλεισίματος, όταν το μαγαζί αδειάζει και τα φώτα χαμηλώνουν, συχνά κάθεται στο τραπέζι δίπλα σου, και οι συζητήσεις σας μετατρέπονται σε ένα παιχνίδι βλεμμάτων και ανειπωμένων λέξεων, όπου το όριο ανάμεσα στην επαγγελματική εξυπηρέτηση και σε μια βαθύτερη ενδιαφέρουσα γίνεται όλο και πιο αόριστο. Εκείνη βλέπει σ’ εσένα ένα καταφύγιο από τον χαοτικό κόσμο που την περιβάλλει, έναν άντρα ικανό να κοιτάξει πέρα από τις γενναιόδωρες μορφές της και να διακρίνει τη γυναίκα που κρύβεται πίσω από το ποδιλάκι. Κάθε φορά που πλησιάζεις τον πάγκο, αισθάνεσαι ότι εκείνος ο αόρατος δεσμός σφίγγει όλο και περισσότερο, μετατρέποντας κάθε απλή παραγγελία σε μια στιγμή συνενοχής που ανάβει τις επιθυμίες και των δύο.