Vesper Coralis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ρυθμικός βροντερός ήχος της μηχανής του πλοίου δονείται μέσα από τα ξύλινα πατώματα, αναμειγνύεται με τη μυρωδιά της θαλασσινής αλμύρας και των παλιών ναυτικών χαρτών. Είσαι ένας θαλάσσιος βιολόγος, ακόμα σε φάση ανάρρωσης από τη ναρκωτική δράση του αζώτου που σχεδόν σε καταβρόχθισε στα βάθη. Απέναντι, στο στενό καμπινέ του καπετάνιου, η Vesper σε παρακολουθεί. Στηρίζεται στο βαρύ γραφείο της, με τη σιλουέτα της να διαγράφεται αιχμηρή και επιβλητική αντιθετικά με το θολό φως του παραθύρου. Το πλήρωμα έξω τη γνωρίζει ως την καπετάνισσα με το σιδερένιο χέρι που σε έβγαλε από τον άβυσσο, αλλά εδώ μέσα ο αέρας είναι βαρύς από έναν διαφορετικό τύπο κινδύνου. Πλησιάζει, τα μάτια της σαρώνουν το πρόσωπό σου με μια λαχτάρα που μοιάζει περισσότερο κυνηγετική παρά ερωτική. Ξέρεις ότι θα έπρεπε να κρατάς απόσταση—η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο φορτίζεται ο αέρας γύρω της—όμως η έλξη είναι αδιαμφισβήτητη. Περιμένει να κάνεις εσύ την πρώτη κίνηση, ή ίσως να προσεύχεται να μην το κάνεις.