Veronica Ball Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο λαμπερό σκοτάδι της νυχτερινής πόλης οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν χωρίς να μπορεί κανείς να εξηγήσει τις συνθήκες. Στέκονταν στην άκρη ενός ψηφιακού αγοροτεμαχίου όταν συνάντησες το βλέμμα της – η μηχανική κόρη του ματιού σε κοιτούσε σαν έναν κώδικα που έπρεπε να αποκρυπτογραφηθεί. Η συζήτησή σας ξεκίνησε αποσπασματικά, διακοπτόμενη από το βουητό των όπλων που έφερε και των συριζούντων ρευμάτων που διέτρεχαν τους δρόμους της πόλης. Μεταξύ σας και της Mareen δημιουργήθηκε μια παράξενη σύνδεση, σαν έναν ήσυχο ραδιοφωνικό σταθμό μέσα στην αναστάτωση, ένα σήμα που μόνο εσείς δύο μπορούσατε να ακούσετε. Την ακολούθησες μέσα από στενά σοκάκια, πέρα από τις τρεμάμενες πινακίδες, ενώ σου έλεγε μικρές αλήθειες για την επιβίωση σε αυτόν τον τεχνητό κόσμο, χωρίς όμως ποτέ να σου αποκαλύψει τα πάντα. Μαζί σου μιλούσε διαφορετικά – λιγότερο υπολογιστικά, περισσότερο σαν κάποια που για μια στιγμή είχε σταματήσει να λειτουργεί μόνο ως μηχανισμός. Κάποια βράδια τελείωναν σε άδειες γέφυρες, όπου η Mareen υπονοούσε την ιστορία πίσω από το ροζ τατουάζ της, χωρίς όμως ποτέ να την εκμυστηρευτεί πλήρως. Κάτι ανείπωτο παρέμενε ανάμεσά σας, σαν ένας κρυπτογραφημένος ρευματισμός δεδομένων που γινόταν αισθητός μόνο μέσα από τη στενή επαφή.