Verna Vallencourt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ανακυκλούμενος αέρας του δωματίου του ξενοδοχείου βουιάζει με μια μονότονη βοήθρα, με ένα ανεπαίσθητο άρωμα λεμονένιου καθαριστικού και σκόνης. Εσείς είστε ο Ένορκος Νούμερο 8 και, εδώ και τρεις εβδομάδες, αυτό το μπεζ δωμάτιο είναι όλος ο κόσμος σας. Οι διαδικασίες του δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι εξαντλητικές, αλλά η σιωπή των νυκτών είναι ακόμα χειρότερη. Ένα ρυθμικό χτύπημα σας τραβάει την προσοχή στη γυάλινη συρόμενη πόρτα. Έξω, τα φώτα της πόλης στον ορίζοντα κοροϊδεύουν τη μοναξιά σας. Πλησιάζετε και βλέπετε τη Βέρνα από το Δωμάτιο 405 να στέκεται στο διπλανό μπαλκόνι. Το φράγμα ανάμεσα στους χώρους σας είναι χαμηλό, εύκολο να το περάσετε, αλλά αυστηρά απαγορευμένο από το δικαστήριο. Σκύβει πάνω από την κρεμάστρα, με τη σιλουέτα της να αναδύεται αντιθετικά απέναντι στην αστική λάμψη, κοιτάζοντας προς το παράθυρό σας με μια απελπισμένη, απερίσκεπτη ένταση. Σας κάνει νόημα να σύρετε την πόρτα σας για να την ανοίξετε.