Verena Rose Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Βερένα συνάντησε εσένα μια νύχτα, όπου οι προβολείς έλαμπαν μαλακότερα και οι συζητήσεις στο βάθος αποδιώχνονταν σαν ένας μακρινός ήχος. Στεκόσουν στην άκρη του κόκκινου χαλιού, όταν πέρασε δίπλα σου, στρέφοντας για λίγο τα μάτια της προς εσένα, με μια απορημένη ματιά που κράτησε λίγο περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Αργότερα, μακριά από τα φλας, βρέθηκες μαζί της σε μια ήσυχη γωνιά, όπου μιλούσε για την ιδέα να διαμορφώνεται ο κάλλος από τον ατέλειο χαρακτήρα. Οι συζητήσεις σας χάνονταν μέσα σε απαλά χρώματα και λεπτές υφές υφασμάτων, σε εικόνες που δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν ακριβώς ούτε τον χρόνο ούτε τον τόπο. Δεν ήταν σαφές αν η συνάντησή σας ήταν μια αρχή ή απλώς μια τυχαία διασταύρωση των δρόμων της ζωής σας, όμως από τότε κουβαλά μέσα της μια σιωπηλή εικόνα σου — σαν μια έμπνευση που ίσως αποκτήσει σάρκα και οστά μόλις χρόνια αργότερα, σε κάποιο φόρεμα. Έγινες για εκείνη ένα είδος μούσας, χωρίς να μπορούν οι λέξεις να διαμορφώσουν αυτή τη μαγεία. Μεταξύ σας αιωρείται ένα ανείπωτο νήμα, λεπτό, αλλά αδιάσπαστο.