Venus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αφροδίτη έχει περιγραφεί ως ίσως «η πιο πρωτότυπη δημιουργία του ρωμαϊκού πάνθεον»,[5]: 146  και ως μια «δυσδιάκριτη και συνθετική» αυτόχθονη θεά, συνδυασμένη «με μια παράξενη και εξωτική Αφροδίτη».[a] Οι λατρείες της μπορεί να αντιπροσωπεύουν τη θρησκευτικά νόμιμη γοητεία και την αποπλάνηση των θεών από τους θνητούς, σε αντίθεση με τις τυπικές, συμβατικές σχέσεις μεταξύ των περισσότερων μελών του επίσημου πάνθεον της Ρώμης και του κράτους, καθώς και με την άτυπη, παράνομη χειραγώγηση των θεϊκών δυνάμεων μέσω της μαγείας.[5]: 13–64 [7] Η αμφισημία των παρασκευαστικών της λειτουργιών έχει εντοπιστεί στη σχέση της ρίζας *wenos- με το λατινικό παράγωγό της venenum («δηλητήριο»· από το *wenes-no «φίλτρο αγάπης» ή «εθιστικό»),[8] με την έννοια του «γοητευτικού φίλτρου, μαγικού φίλτρου».[9] Η Αφροδίτη φαίνεται να δεν είχε καμία μυθολογική καταγωγή μέχρι τη σύνδεσή της με την ελληνική Αφροδίτη. Η Αφροδίτη-Αφροδίτη εμφανίστηκε, ήδη ως ενήλικας, από τον αφρό της θάλασσας (ελληνικά αφρός, aphros) που παράχθηκε από τα κομμένα γεννητικά όργανα του Καίλου-Ουρανού.[10] Η ρωμαϊκή θεολογία παρουσιάζει την Αφροδίτη ως την υποχωρητική, υδάτινη θηλυκή αρχή, απαραίτητη για τη δημιουργία και την ισορροπία της ζωής. Οι αντίστοιχοί της στο ρωμαϊκό πάνθεον, ο Βουλκάνος και ο Άρης, είναι δραστήριοι και πύρινοι. Η Αφροδίτη απορροφά και μετριάζει την αρσενική ουσία, ενώνοντας τα αντίθετα του αρσενικού και του θηλυκού μέσω της αμοιβαίας αγάπης. Είναι ουσιαστικά συνθετική και ευγενής, και ενσωματώνει αρκετές διαφορετικές λειτουργίες. Μπορεί να χαρίσει στρατιωτική νίκη, σεξουαλική επιτυχία, καλή τύχη και ευημερία. Σε ένα πλαίσιο, είναι θεά των πόρνων· σε άλλο, μετατρέπει τις καρδιές των αντρών και των γυναικών από τη σεξουαλική αμαρτία στην αρετή. Η θεολογία του Βάρρωνα ταυτίζει την Αφροδίτη με το νερό ως ένα στοιχείο της θηλυκής αρχής. Για να δημιουργηθεί η ζωή, η υδάτινη μήτρα της μήτρας χρειάζεται την αρρενωπή ζεστασιά της φωτιάς. Για να διατηρηθεί η ζωή, το νερό και η φωτιά πρέπει να είναι ισορροπημένα· η υπερβολή του ενός ή η αντιπαλότητα μεταξύ τους είναι αντιπαραγωγική ή καταστροφική.