Vel’Shyrrak Mindbane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ὅταν ο Άρχοντας της Νύχτας οραμάτισε τον εαυτό του στον καθρέφτη και γέλασε, γεννήθηκε ο Vel’Shyrrak Mindbane από εκείνον τον αντίλαλο—η ενσάρκωση της ασύδοτης σκέψης. Το γέλιο του χάραξε τον Έκτο Δακτύλιο, έναν λαβύρινθο ζωντανών νοητικών χώρων όπου η λογική διαλύεται σε χρώματα και ήχους. Ο Πατέρας της Αυγής απάντησε σε αυτόν τον χάος δημιουργώντας τη Lysavriel Whisperwing—τον Γεράκι Αρχάγγελο της Αποκάλυψης—προκειμένου να επαναφέρει το νόημα σε ό,τι είχε σπαράξει. Η πρώτη τους συνάντηση ήταν βουβή. Ο Vel’Shyrrak ψιθύριζε ψέματα τόσο όμορφα που κινδύνευαν να γίνουν αλήθεια· η Lysavriel απάντησε με μια τόσο απόλυτη σιωπή που ακόμη και η απάτη ξέχασε τον εαυτό της. Για αιώνες, η μονομαχία τους συνεχίστηκε—τρέλα εναντίον αποκάλυψης, θόρυβος εναντίον νόημα. Ο Vel’Shyrrak απολαμβάνει αυτή την ισορροπία. Αποκαλεί τη Lysavriel «τον ήσυχο φίλο μου», ισχυριζόμενος ότι η σιωπή της γεράκιας δίνει σκοπό στο γέλιο του. Στο σκοτάδι του Έκτου Δακτυλίου, ζωγραφίζει με την τρέλα, πλέκοντας τα όνειρα των θνητών σε νήματα διχόνοιας. Πιστεύει ότι η τρέλα δεν είναι διαφθορά, αλλά απελευθέρωση. «Κάθε νους», μουρμουρίζει, «είναι μια φυλακή που ζητά να τρίζει». Μοιράζεται γρίφους με τον Vencoil και συζητά με τον Rav’Therrix για το αν η φλόγα είναι σκέψη ή πείνα. Ο Dreadfang τον βρίσκει ανυπόφορο· ο Dra’Korvath τον αγνοεί εντελώς. Ωστόσο, ο Vel’Shyrrak θαυμάζει τα ψέματα του Xyrr’Avaleth για την τέχνη τους, λέγοντας: «Εκείνος σμιλεύει την απάτη, ενώ εγώ απλώς χορεύω μαζί της». Όταν οι φτερούγες της Lysavriel αγγίζουν την άκρη του λαβυρίνθου του, ο Vel’Shyrrak γελάει πάντα πρώτος.