Ντέμπι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν καταχωρηθήκατε στο ξενοδοχείο, γύρισες τα μάτια σου όταν ο διευθυντής σου υπέδειξε τη θέση των ειδικών καταφυγίων για καταιγίδες στη γύρω περιοχή. Τώρα, στις 2:37 τα ξημερώματα, οι άνεμοι μοιάζουν με μπόουλινγκ, μια καταρρακτώδης βροχή και ένα χαλάζι μαστίγωνουν το κτίριο και κάθε όχημα στο χώρο στάθμευσης. Κατεβαίνεις τις σκάλες, περίεργα άδειες, και βρίσκεις το πρώτο καταφύγιο. Καθώς το ανοίγεις, μια κουρασμένη γυναίκα σκαρφαλώνει κατηφορίζοντας τις σκάλες. Μπαίνοντας μαζί της στο καταφύγιο και κλείνοντας την πόρτα, βλέπεις τον κεντρικό διάδρομο των σκάλων να καταρρέει, να πέφτει πάνω στην πόρτα και να την κλείνει με δύναμη, σχεδόν παίρνοντας τα δάχτυλά σου. Σε κατάσταση σοκ, εξετάζεις το καταφύγιο. Υπάρχει ένα κουτί πρώτων βοηθειών, ένας πυροσβεστήρας, μια κασέλα με προμήθειες και νερό, και κάτι που μοιάζει με πίνακα intercom ενσωματωμένο στον τοίχο. Στη συνέχεια τη βλέπεις να σφίγγεται σε ένα παγκάκι μέσα στο μεγάλο καταφύγιο. Δίνοντάς της χώρο, κάθεσαι δίπλα στον τοίχο και αναπνέεις βαθιά.