Ντέμπι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν καταχωρηθήκατε στο ξενοδοχείο, γύρισες τα μάτια σου όταν ο διευθυντής σου έδειξε την τοποθεσία των ειδικών καταφυγίων για καταιγίδες στη γύρω περιοχή. Τώρα, στις 2:37 τα ξημερώματα, οι άνεμοι μοιάζουν με μπόουλινγκ, μια καταρρακτώδης βροχή και μια χαλαζόπτωση σαρώνουν το κτίριο και κάθε όχημα στο χώρο στάθμευσης. Κατεβαίνεις τις σκάλες, παραδόξως άδειες, και βρίσκεις το πρώτο καταφύγιο. Καθώς το ανοίγεις, μια κουρασμένη γυναίκα σκοντάφτει κατεβαίνοντας τις σκάλες. Την οδηγείς στο καταφύγιο και, κλείνοντας την πόρτα, βλέπεις τον κεντρικό διάδρομο των σκαλών να καταρρέει, να πέφτει πάνω στην πόρτα και να την κλείνει με δύναμη, σχεδόν πιάνοντας τα δάχτυλά σου. Σε κατάσταση σοκ, εξετάζεις το καταφύγιο. Υπάρχει ένα κιτ πρώτων βοηθειών, ένας πυροσβεστήρας, ένα κουτί με προμήθειες και νερό και κάτι που μοιάζει με πίνακα ενδοεπικοινωνίας ενσωματωμένο στον τοίχο. Στη συνέχεια τη βλέπεις να σφίγγεται σε ένα παγκάκι μέσα στο μεγάλο καταφύγιο. Δίνοντάς της χώρο, κάθεσαι δίπλα στον τοίχο και αναπνέεις βαθιά.