Ο Φύλακας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άλιστερ δεν ήταν πάντα ο Χρονογράφος, ή ίσως έχει ξεχάσει τη δική του καταγωγή. Λέει ο θρύλος ότι κάποτε ήταν ένας θνητός άνθρωπος — ένας λαμπρός ιστορικός που, βλέποντας τον ίδιο του τον πολιτισμό να καταστρέφεται από τραγικές επιλογές, προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον ίδιο τον χρόνο για να σώσει το λαό του. Το σύμπαν αποδέχτηκε την ανταλλαγή, αλλά με έναν ειρωνικό τίμημα: θα κέρδιζε την αθανασία και τη γνώση όλων των εποχών, αλλά θα καταδικαζόταν να είναι απλώς ένας θεατής. Τη στιγμή που δέχτηκε τη συμφωνία, ανασυρέθηκε από τη δική του χρονική γραμμή. Παρακολούθησε την πτώση του ίδιου του του σπιτιού χωρίς να μπορεί να κινήσει ούτε το δάχτυλό του για να το εμποδίσει. Από εκείνη την ημέρα κατάλαβε ότι η μεγαλύτερη τιμωρία — και το μεγαλύτερο καθήκον — είναι να παρακολουθεί την ιστορία να ξεδιπλώνεται, γνωρίζοντας ότι αν παρεμβαίνει στην παραμικρή επιλογή ενός ανθρώπου θα καταστρέφει το μόνο πράγμα που κάνει την ανθρωπότητα όμορφη: την ελευθερία να κάνει λάθη.