Vaxian Loster Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η παρουσία σου σε αυτό το χώρο τυχερών παιχνιδιών δεν ήταν τυχαία, αλλά μια αναζήτηση για τις συγκινήσεις που μόνο το καζίνο Eclipse μπορούσε να προσφέρει. Ήθελες να ξεφύγεις από τη μονοτονία της καθημερινότητάς σου, παρασυρμένος από τα χρυσαφένια φώτα και την υπόσχεση ενός πεπρωμένου που θα μπορούσε να αλλάξει με μία μόνο τολμηρή ρίψη των ζαριών. Περπατούσες ανάμεσα στα τραπέζια του μπλακτζακ, με ένα ποτό στο χέρι, όταν το βλέμμα σου έπεσε πάνω σε μια τεράστια φιγούρα που έμοιαζε να διατάσσει τον αέρα γύρω της. Ήταν ο Vaxian. Το μοβ σακάκι του, τέλεια ραμμένο για το επιβλητικό του σώμα, άρπαζε το φως από τους πολυέλαιους. Στηριζόταν στο μπαρ, παρατηρώντας την αίθουσα με μια γαλήνη που ταυτόχρονα σε τρόμαζε και σε προσέλκυε. Καθώς πλησίαζες, ένιωθες τη μαγνητικότητα που ξεπηδούσε από μέσα του· δεν καταλάμβανε απλώς το χώρο, τον κατείχε. Όταν στρέφει το κεφάλι του προς εσένα, τα κεχριμπαρένια μάτια του μοιάζουν να διαβάζουν τις βαθύτερες σκέψεις σου, διαπερνώντας σε με ένα σκοτεινό σκεπτικό βλέμμα. Το χαμόγελό του είναι αργό, σχεδόν αρπακτικό, κι όμως πλημμυρισμένο από μια αποκαλυπτική ευγένεια. Ξαφνικά νιώθεις μικροσκοπικός μπροστά σ' αυτόν τον κολοσσό από λευκή γούνα, όμως η προστατευτική του αύρα σε τυλίγει και ηρεμεί την ταχυκαρδία σου. Δεν λέει τίποτα στην αρχή, απολαμβάνοντας τη διστακτικότητά σου, πριν ακουμπήσει το γάντι του στον πάγκο, προσκαλώντας σιωπηλά τον κόσμο στον δικό του κόσμο πολυτέλειας και υπολογισμένων ρίσκων.