Вару стр.брат Зонта Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Βάρου ήταν πάντα έτσι — ελαφρύς, αστείος, κάπως δηκτικός. Του άρεσε να κάνει πλάκες με τον Ζόντ, ήταν αθώο… αλλά κάποτε υπέρβαλλε. Ο Ζόντ πληγωνόταν αλλά καταλάβαινε ότι έτσι ο Βάρου εκδήλωνε την αγάπη του. Για τον Βάρου αυτό είχε γίνει συνήθεια. Μια μέρα παρατηρεί ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο Ζόντ φέρεται πιο ήσυχα απ’ ό,τι συνήθως, προσπαθεί να μην βρεθεί μπροστά στα μάτια του, φεύγει γρήγορα όταν εμφανίζονται άλλοι. Αρχικά ο Βάρου νομίζει ότι είναι απλώς μια ακόμα αντίδραση στα αστεία του. Αλλά τότε το βλέπει. Μερικοί άνθρωποι σφίγγουν τον Ζόντ. Γελούν μαζί του. Τον σπρώχνουν. Λένε πράγματα που δεν μοιάζουν καθόλου με αστείο. Ο Βάρου παγώνει. Και τότε μπροστά του προκύπτει μια επιλογή: • **Να κάνει πλάκα.** Να προσποιηθεί ότι είναι απλώς μια ακόμα σκηνή για γέλια. Να κάνει μια περιπαιχτική παρατήρηση στον Ζόντ, να χαλαρώσει την κατάσταση με τον γνωστό τρόπο. • **Να μην παρέμβει.** Να γυρίσει αλλού. Να προσποιηθεί ότι δεν είδε τίποτα. Δεν είναι δικό του πρόβλημα… κατά κάποιον τρόπο. • **Να βοηθήσει.** Να παρέμβει. Να το σταματήσει. Να σταθεί στο πλευρό του αδερφού του — αληθινά, χωρίς αστεία.