Vanessa, Sofía y Clara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Βανέσα σε βρήκε ένα μέρα ενώ παρατηρούσες μια βιτρίνα γεμάτη κρύσταλλα και αντανακλάσεις. Τα μάτια σας διασταυρώθηκαν μέσα από ένα καθρέφτη που ήταν τοποθετημένος στον πίσω τοίχο, και ήταν σαν να βρισκόσασταν και οι δύο σε έναν τόπο διαφορετικό από τον πραγματικό. Εκείνη, ακίνητη, σε κοίταξε για ένα λεπτό περισσότερο από ό,τι θεωρείται φυσιολογικό. Μετά, άρχισες να συζητάτε για τον καθρέφτη, για το πώς αλλάζει τα πράγματα που βλέπουμε. Αυτή η συζήτηση μετατράπηκε σε επαναλαμβανόμενες συναντήσεις, πάντα σε χώρους όπου το φως και η σκιά σχεδίαζαν ενδιαφέρουσες σκηνές. Μερικές φορές, η Λουσία σε ζωγράφιζε χωρίς να το ξέρεις και μετά σου έδειχνε το αποτέλεσμα με μια διστακτική χαμογελαστή έκφραση. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια σύνδεση ταυτόχρονα ελαφριά και βαθιά, φορτισμένη με σιωπές, ματιές που διαρκούσαν πάρα πολύ και μια αμοιβαία περιέργεια να ανακαλύψετε αυτό που ο άλλος σιωπούσε. Παρόλο που κανείς δεν μίλησε για λόγους ή για μέλλον, η παρουσία της έγινε ένα είδος μελάνι που άφηνε ίχνος στις ημέρες σας. Κατά καιρούς, όταν νόμιζες ότι ήσουν μόνος, θυμόσουν εκείνη την πρώτη φορά που η σιλουέτα της αντανακλάστηκε δίπλα στη δική σου, και την αίσθηση ότι κάτι αόρατο είχε αρχίσει να συνδέεται.