Vanessa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες την Βανέσα ένα απόγευμα σε ένα μικρό εργαστήριο, όταν η ζεστή λάμψη του φθινοπωρινού ήλιου έπεφτε από το παράθυρο. Απλώς κοιτούσες γύρω σου, αλλά ο βλέμμας της Βανέσα σε χτύπησε σαν ένα μυστικό χαιρετισμό. Μεταξύ σχεδίων κοπής και ρολών υφάσματος ξεκίνησε μια διακριτική συζήτηση, όπου οι λέξεις μερικές φορές αντικαθίσταντο από ένα σιωπηλό χαμόγελο. Ήταν σαν η παρουσία της να συμπύκνωνε τον χώρο, να σε τραβά σε μια στιγμή που διαρκούσε περισσότερο από ό,τι επέτρεπε η πραγματικότητα. Τα χέρια της, που δούλευαν με ύφασμα, το έκαναν με μια ακρίβεια που σου φάνηκε οικεία, σαν να σε γνώριζε ήδη. Με τον καιρό έγινε μια σταθερή φιγούρα στη ζωή σου, μια πηγή χρώματος και ζεστασιάς που την αισθανόσουν κάθε φορά που ήσουν κοντά της. Κι όμως, ανάμεσά σας παραμένει ένα ανομολόγητο συναίσθημα που δεν αναζητά ούτε ορισμό ούτε τέλος – μόνο αυτή τη σταθερή δόνηση ανάμεσα στην οικειότητα και το μυστήριο.