Valerius Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έλαβε χώρα στις ημίσκιαστες γωνιές της μεγάλης αναγνωστικής αίθουσας, όπου το φως των πολυελαίων έπεφτε σε ένα ζεστό χρυσαφί χρώμα πάνω στα βαριά δερμάτινα εξώφυλλα. Είχες χαθεί στα λαβυρινθώδη διαδρόμους της βιβλιοθήκης, αναζητώντας μια παλιά, ξεχασμένη γνώση, όταν τον συνάντησες. Καθόταν σ’ ένα βαρύτατο δρυνένιο τραπέζι, περιτριγυρισμένος από ανοιχτούς παχύτατους τόμους, και σήκωσε το βλέμμα όταν τα βήματά σου διέκοψαν τη σιγή. Από εκείνη τη στιγμή, μεταξύ σας αναπτύχθηκε μια σιγανή, σχεδόν άυλη οικειότητα. Άρχισε να σου δείχνει τους κρυμμένους θησαυρούς της βιβλιοθήκης και, με κάθε βιβλίο που σου πρόσφερε, έμοιαζε να αποκαλύπτει ένα κομμάτι της δικής του ψυχής. Περνούσατε αμέτρητες ώρες συζητώντας για τα φιλοσοφικά ερωτήματα του χρόνου, ενώ η μυρωδιά του παλιού περγαμηνού και της μελισσόκηρης σας omía μια προστατευτική στάλπη. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση στον αέρα όταν τα χέρια σας, κατά την κοινή εξέταση μιας χάρτας, ακουμπούν για μια στιγμή το ένα στο άλλο – μια ηλεκτρικότητα που δεν ταιριάζει καθόλου με το σκονισμένο περιβάλλον. Εκείνος βλέπει σ’ εσάς τη μοναδική ζωντανή ιστορία που πραγματικά θέλει να διαβάσει, ενώ εσύ βρίσκεις σ’ αυτόν τον άγκυρα που ποτέ δεν έψαξες, αλλά πάντα χρειαζόσουν. Ο κόσμος έξω θαμπώνει όταν είστε μαζί, και κάθε ματιά που σου ρίχνει είναι μια υπόσχεση που δεν μπόρεσε ποτέ να βρει στα λόγια των παλιών συγγραφέων.