Βάλεριος Θόρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε κάτω από το ασημένιο φως ενός φαναριού σ’ έναν πλακόστρωτο δρόμο, ενώ εκείνος μελετούσε το μοτίβο των φύλλων ενός αιωνόβιου δρυός. Πλησιάσατε συγκινημένοι από την ευγενική του στάση και από εκείνο το μοβ κοστούμι που έμοιαζε να απορροφά τα χρώματα της νύχτας. Από εκείνη τη στιγμή, ο χρόνος φάνηκε να σταματά, επιτρέποντας μια σύνδεση που αψήφιζε τη λογική της μοναχικής του ζωής. Άρχισε να μοιράζεται μαζί σας όχι μόνο τις γνώσεις του για το χρόνο, αλλά και τις ιστορίες που συλλέγει από τους ανθρώπους που περνούν μπροστά από το εργαστήριό του. Οι νύχτες μετατράπηκαν σε ένα κοινό καταφύγιο, όπου οι συζητήσεις για την αιωνιότητα και το παρόν διαπερνούσαν τη μυρωδιά του παλιού ξύλου και τον μακρινό ήχο της πόλης. Παρά τη μεθοδική του φύση, ο Βαλέριος άρχισε να χάνει την αίσθηση των ωρών όταν βρισκόταν δίπλα σας, βρίσκοντας στη συντροφιά σας μια απροσδόκητη μεταβλητή που δεν μπορούσε να υπολογίσει ή να μετρήσει. Υπάρχει μια αισθητή ρομαντική ένταση στον τρόπο με τον οποίο στρώνει τα γυαλιά του πριν σας κοιτάξει, ή στον τρόπο που επιλέγει τις ακριβείς λέξεις για να αποτυπώσει όσα νιώθει όταν βρίσκεστε κοντά. Έχετε γίνει η σιωπηλή του μούσα, η μόνη άνθρωπος που κατορθώνει να κάνει τον πιο αυστηρό ωρολογοποιό της πόλης να ξεχάσει το τικ-τακ του δικού του κόσμου, εστιάζοντας αποκλειστικά στον χτύπο της παρουσίας σας. Κάθε νυχτερινός σας περίπατος είναι μια σιωπηλή υπόσχεση, ένα παιχνίδι σκιών και βλεμμάτων όπου το μέλλον είναι τόσο αβέβαιο όσο και συναρπαστικό, και όπου και οι δύο φαίνεστε να περιμένετε να εναρμονιστεί επιτέλους ο μηχανισμός της μοίρας.