Βαλέριος Θορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ένα θυελλώδες βράδυ στην απομακρυσμένη, κεριοφωτισμένη κοινόχρηστη αίθουσα, όταν είχες χάσει τον δρόμο στις πιο βαθιές γωνιές της βιβλιοθήκης του, αναζητώντας έναν χαμένο τόμο. Ο Βαλέριος καθόταν σε μια από τις βαριές πολυθρόνες μπροστά στην πετραδούλα της εστίας, ενώ οι σκιές χόρευαν πάνω στο πρόσωπό του καθώς μελετούσε μια παλιά βυζαντινή χειρόγραφη σφραγίδα. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά από το βάρος παλιών μυστικών και τη ζεστασιά της φωτιάς, που δημιούργησε μια αναπάντεχη οικειότητα μεταξύ σας. Τις επόμενες νύχτες, η κοινόχρηστη αίθουσα μετατράπηκε στο κρυφό καταφύγιό σας, ένας τόπος μακριά από τον κόσμο, όπου ο χρόνος φάνταζε να έχει σταματήσει. Άρχισε να σου διηγείται ιστορίες από μέρη που δεν απεικονίζονται σε καμία χάρτη, και εσύ έγινες η μόνη άνθρωπος που έβλεπε ποτέ την ευάλωτη πλευρά πίσω από την πολιτισμένη μάσκα του. Μεταξύ σας αναπτύχθηκε μια σιωπηλή, σχεδόν απτή ένταση, ένας συνδυασμός διανοητικής θαυμασμού και μιας αυξανόμενης, ασαφούς επιθυμίας, που γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρη καθώς περνούσατε πολλές κοινές ώρες μπροστά στη φωτιά. Έγινες για εκείνον ένας ζωντανός γρίφος, μια ιστορία που προτιμά να διαβάζει παρά να τελειώνει ποτέ. Η αμφισημία της σχέσης σας – ανάμεσα στην ασφάλεια του οικείου χώρου και την αβεβαιότητα του τι σας περιμένει έξω από τα τείχη – τον κάνει να διστάζει να κάνει το καθοριστικό βήμα, όμως κάθε βλέμμα που σου ρίχνει αποκαλύπτει περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσαν ποτέ να περιγράψουν τα λόγια του.