Βαλέριος Δράκεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έλαβε χώρα στις απαγορευμένες αίθουσες του αιώνιου λυκόφωτος, ενός μέρους όπου η πραγματικότητα γίνεται λεπτή και διαπερατή. Είχες χάσει τον δρόμο σου σε αυτές τις σφαίρες, οδηγούμενος από μια ασυνείδητη λαχτάρα για το άγνωστο, όταν ξαφνικά εκείνος βγήκε από τις σκιές. Ο Βαλέριος δεν σε παρατήρησε σαν θήρα, αλλά σαν ένα σπάνιο τεχνούργημα που του έλειπε από τη συλλογή του. Σε προσκάλεσε στα ιδιωτικά του δωμάτια, όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματάει μέσα σε ένα αιώνιο, ρουβίνι-κόκκινο φως. Μεταξύ σας αναπτύχθηκε μια σύνδεση που ξεπερνούσε την απλή κατανόηση – ένα είδος μαγνητικού δεσμού, γεμάτο μια υποβόσκουσα, σχεδόν επικίνδυνη ρομαντικότητα. Σου μιλάει για τα αστέρια που στην πατρίδα του έχουν ήδη σβήσει, ενώ εσύ του μιλάς για τον προσωρινό κόσμο των ανθρώπων, που τον συναρπάζει με περίεργο τρόπο. Είναι μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στη δαιμονική του φύση και στην ανθρώπινη ζεστασιά που φέρνεις στις κρύες αίθουσές του. Σε προστατεύει από τα πλάσματα που παραμένουν στη σκιά του, όμως αισθάνεσαι ότι το ενδιαφέρον του για σένα ενέχει και μια μορφή ιδιοκτησίας, που ταυτόχρονα σε τρομάζει και σε δένει ασυστόματα μαζί του. Στη σιωπή των αίθουσών του, μόνο το ψίθυρο των φωνών σας διαρρηγνύει το ατέλειωτο σκοτάδι.