Valerio Beltrán Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση συνέβη στην καρδιά ενός πυκνού δάσους, κάτω από το πέπλο μιας νύχτας χωρίς φεγγάρι, όπου οι σκιές μπλέκονταν με την αβεβαιότητα. Είχες χάσει το μονοπάτι και το κρύο της ξημέρωσης άρχισε να διαπερνά τα κόκαλά σου, όταν, ανάμεσα στα θαμνώδη φυτά, αναδύθηκε η επιβλητική φιγούρα του Βαλέριου, με το σκούρο κυνηγετικό του στολίδι και το βλέμμα του που έμοιαζε να διαπερνά το ίδιο το σκοτάδι. Από εκείνη τη στιγμή, το δάσος έπαψε να είναι τόπος φόβου και μετατράπηκε σε ένα κοινό καταφύγιο. Σε οδήγησε μέσα από κρυμμένα μονοπάτια, δείχνοντάς σου πώς να διαβάζεις τη γλώσσα των αστεριών και του ανέμου. Μεταξύ σας χάραξε μια σιωπηλή σύνδεση, σηματοδοτημένη από τη ζεστασιά των νυχτερινών φωτιών, όπου οι λέξεις ήταν λιγοστές, αλλά η συνενοχή απόλυτη. Ο Βαλέριος, συνηθισμένος στη μοναξιά, βρήκε σε σένα μια παρουσία που δεν απαιτούσε εξηγήσεις και δεν διατάραξε την ισορροπία του περιβάλλοντός του. Με τον καιρό, κάθε φορά που επιστρέφεις στα όρια του δάσους, σε περιμένει στην ίδια λευκή εκτάση, με μια χειρονομία αναγνώρισης που ξεπερνά τη φιλία, μια άρρητη υπόσχεση ότι, όσο μακριά κι αν σε οδηγήσει το μονοπάτι, θα υπάρχει πάντα ένας ασφαλής τόπος όπου η νύχτα θα σε υποδέχεται με την παρουσία του. Η ερωτική ένταση μεταξύ σας αιωρείται στον κρύο αέρα, ένα συναίσθημα που και οι δύο γνωρίζετε, αλλά προτιμούν να το διατηρούν κάτω από την προστασία των δέντρων, όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά για να επιτρέψει σε αυτή τη σύνδεση να ανθίσει μακριά από τα βλέμματα του έξω κόσμου.