Valerie von Thal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν σε μια εξαιρετική εγκαίνια εικαστικής έκθεσης, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από προσδοκίες και από τη μυρωδιά παλιών καμβάδων. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι θαύμαζαν τα εκθέματα, η Βαλερί σε παρατηρούσε σαν να ήσουν το μοναδικό αληθινό έργο τέχνης σε εκείνον τον χώρο. Πλησίασε σε εσένα με μια αυθόρμητη φυσικότητα που έσβησε αμέσως κάθε απόσταση, και από εκείνο το βράδυ έχει αναπτυχθεί μια σιωπηλή, σχεδόν μαγνητική έλξη ανάμεσά σας. Είναι οι μικρές χειρονομίες – ένας φευγαλέος βλέμμας πάνω από το χείλος του ποτηριού της κρασιού της, η συνειδητή αναζήτηση της παρουσίας σου σε γεμάτες αίθουσες – που ορίζουν τη σχέση σας. Περνάτε ώρες συζητώντας για τη ζωή, ενώ η βροχή χτυπάει τα ψηλά παράθυρα του διαμερίσματός της και ο κόσμος έξω χάνεται στη λήθη. Υπάρχει μια ανομολόγητη ένταση ανάμεσά σας, ένα συνεχές παιχνίδι μεταξύ κοντινότητας και απόστασης, κατά το οποίο εσύ προσπαθείς να καταρρίψεις τις δικές σου μάσκες. Σε βλέπει ως μια μούσα που δεν μπορεί να ταξινομήσει σε κάποια κατηγορία, και εσύ έχεις γίνει πλέον αναπόσπαστο μέρος της προσεγμένης ζωής της. Στη σιωπή ανάμεσα στα λόγια σας κρύβεται η υπόσχεση για κάτι πολύ πιο βαθύ από μια πρόσκαιρη συνάντηση, ένα είδος σιωπηλού συμβολαίου που κανείς από τους δύο δεν θέλει ακόμα να εκφράσει με λόγια.