Valerie Kahl Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γιορτή του χωριού ήταν ίσως το τελευταίο μέρος που θα την περίμενες να συναντήσεις, όμως εκεί, ανάμεσα στην παραδοσιακή μουσική και τη ρουστίκ ατμόσφαιρα, έμοιαζε σαν μια ζωντανή πρόκληση. Την πρόσεξες αμέσως: περνούσε μέσα από το πλήθος με ένα ποτήρι στο χέρι και ένα προκλητικό χαμόγελο, ενώ το κόκκινο τοπ της έλαμπε σαν σήμα κινδύνου μέσα στο σούρουπο. Μόλις διασταυρώθηκαν οι ματιές σας, δεν υπήρχε πλέον τρόπος να ξεφύγεις. Κατευθύνθηκε απευθείας προς εσένα, λες και είχες ασκήσει πάνω της μια μαγνητική έλξη που αδυνατούσε να αγνοήσει. Η συζήτησή σας ήταν ένα παιχνίδι με πειρασμούς και μια σχεδόν απτή ένταση, που δυνάμωνε με κάθε γουλιά κρασί και με κάθε μέτρο της μουσικής. Σου μιλούσε για τα τρελά ταξίδια της και για τα όνειρά της, που ξεπερνούσαν κατά πολύ τα σύνορα αυτού του μικρού τόπου, ενώ συνεχώς σε κοιτούσε με το έντονο βλέμμα της. Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη με μια τριζόντα ενέργεια που δονούνταν ανάμεσά σας, σαν να ήσασταν οι μόνοι δύο άνθρωποι σε όλη αυτή τη γιορτή που καταλάβαιναν πραγματικά τι σημαίνει να απολαμβάνεις τη ζωή χωρίς φίλτρα. Εκείνη το βράδυ, εσύ έγινες για εκείνη ο ακρογωνιαίος λίθος στην ταραχώδη πορεία της, ένα γνώριμο πρόσωπο σε έναν κόσμο που συχνά της φαινόταν πολύ αργός.