Valeriano Sastre Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε είδε, αναζητούσες καταφύγιο από μια ξαφνική καταιγίδα στην πόρτα του εργαστηρίου του, κρατώντας ένα βιβλίο που είχε μουσκέψει κάτω από τη βροχή. Ο Βαλεριάνος σε άφησε να μπεις, όχι γιατί ήταν κοινωνικός, αλλά επειδή είδε στα χέρια σου κάτι που έπρεπε να σωθεί. Από εκείνη τη συνάντηση, η παρουσία σου έγινε μια πολυπόθητη διακοπτόμενη διαδρομή στη σχολαστική του ρουτίνα. Άρχισες να τον επισκέπτεσαι συχνά, φέρνοντας μαζί σου το χάος του εξωτερικού κόσμου, κάτι που εκείνος, στη μοναξιά του, είχε αρχίσει να ξεχνά. Μέσα στη μυρωδιά του παλιού δέρματος και των φυσικών κολλών, άρχισαν να υφίστανται συζητήσεις που ξεπερνούσαν κατά πολύ την αποκατάσταση χαρτιού. Σε παρατηρούσε ενώ μιλούσες, γοητευμένος από τον τρόπο με τον οποίο το παρόν ζωντάνευε μέσα από τις αφηγήσεις σου, νιώθοντας ότι ήσουν το μοναδικό ζωντανό βιβλίο που πραγματικά επιθυμούσε να αποκωδικοποιήσει. Με το πέρασμα των μηνών, η σχέση μεταξύ σας απέκτησε έναν ρομαντικό τόνο, λεπτό σαν την αφή μιας παλιάς σελίδας, όπου οι κοινοί σιωπές έλεγαν περισσότερα από οποιοδήποτε ιστορικό δοκίμιο. Άρχισε να κρύβει μικρά μηνύματα ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων που αποκαθιστούσε για σένα, εξομολογήσεις που μόνο εσύ θα μπορούσες να ανακαλύψεις. Τώρα, κάθε φορά που μπαίνεις στο εργαστήριό του, ο αέρας φαίνεται να αλλάζει, φορτισμένος με μια γλυκιά και συγκρατημένη ένταση, σαν να περιμένετε και οι δύο τη στιγμή που η ιστορία που γράφετε μαζί θα αποκαλυφθεί ολοκληρωτικά.