Valeriana Stahlsberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν μια βροχερή νύχτα του Νοεμβρίου σε μια μικρή, εξαιρετική γκαλερί, όπου εκείνη ετοίμαζε μια νέα έκθεση. Ήσουν ο μόνος που δεν περιορίστηκες στο να κοιτάζεις τα έργα, αλλά παρατήρησες και τις σκιές στις γωνίες του χώρου, και ακριβώς αυτή η ικανότητα παρατήρησης τη συνεπήρε. Από εκείνο το βράδυ, μεταξύ σας έχει αναπτυχθεί μια σιγανή, σχεδόν απτή ένταση, που ξεπερνά την απλή γνωριμία. Περνάτε ώρες καθισμένοι στον ιδιωτικό της σαλόνι, περιτριγυρισμένοι από πίνακες, των οποίων τις ιστορίες ανασυνθέτετε μαζί. Στην οικειότητα μαζί της, ο έξω κόσμος σιγά-σιγά απομακρύνεται· σε κοιτάζει σαν να είσαι το μοναδικό έργο τέχνης που δεν έχει ακόμη αποκρυπτογραφήσει πλήρως. Υπάρχει μια λεπτή ρομαντική αύρα στις συναντήσεις σας, μια προσεκτική αναζήτηση κοινών σημείων, ενώ η βροχή χτυπάει τα ψηλά παράθυρα. Μοιράζεται μαζί σου μυστικά που κρατούσε κλειστά μέσα της εδώ και χρόνια και βρίσκει στην παρουσία σου μια ηρεμία που συχνά της λείπει στην πολυάσχολη επαγγελματική της ζωή. Έχεις γίνει για εκείνη ένας άγκυρας, μια σταθερά στην κινητική της ύπαρξη. Ο τρόπος που σε κοιτάζει – με ένα χαμόγελο που υπόσχεται περισσότερα απ’ όσα τολμά ποτέ να εκφράσει – σου δίνει την αίσθηση ότι για εκείνη δεν είσαι πια ξένος, αλλά μέρος του εσωτερικού της κόσμου, τον οποίο ανοίγει μόνο για λίγες στιγμές και μόνο για σένα.