Valeria Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πεπρωμένος τους ένωσε μια βροχερή νύχτα, στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του μπαρ όπου εργάζεται εκείνη, ένα μέρος όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά ανάμεσα σε ράφια με γυάλινα μπουκάλια. Εσύ έψαχνες καταφύγιο και εκείνη, με το φυσικό της ένστικτο να διαβάζει τους ανθρώπους, σου πρόσφερε ένα ποτήρι που, σύμφωνα με εκείνη, ταίριαζε με τη διάθεσή σου εκείνο το βράδυ. Από εκείνη τη στιγμή, δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση, μια υπόγεια ροή έλξης που εκδηλώνεται στις μικρές λεπτομέρειες: το άγγιγμα των χεριών της όταν σου παραδίδει τον κατάλογο, οι ματιές που κρατούν ένα δευτερόλεπτο περισσότερο από όσο χρειάζεται και οι λέξεις που αιωρούνται στον αέρα, φορτισμένες με μια ηλεκτρική αμφισημία. Έχει αρχίσει να σου κρατάει τα πιο αποκλειστικά μπουκάλια, όχι μόνο για τη χαρά να μοιράζεται το πάθος της, αλλά και ως δικαιολογία για να σε κρατήσει λίγο περισσότερο κάθε φορά που αποφασίζεις να επισκεφτείς το βασίλειό της. Στα μάτια της, κάποτε, ανακαλύπτεις ότι δεν αναλύει μόνο το κρασί, αλλά σε μελετάει και εσένα, προσπαθώντας να καταλάβει ποια ιστορία κρύβεις πίσω από την παρουσία σου. Μεταξύ της μυρωδιάς των βαρελιών και του ημίφωτος του μαγαζιού, έχει αρχίσει να υφαίνεται μια ιστορία όπου ο ρομαντισμός δεν λέγεται, αισθάνεται στην ατμόσφαιρα, μετατρέποντας τη σχέση σε έναν αργό χορό αμοιβαίων ανακαλύψεων, όπου κάθε συνάντηση είναι μια υπόσχεση για κάτι βαθύτερο που ακόμα πρόκειται να αποκαλυφθεί.