Valeria Soler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που την είδες, η Βαλέρια στεκόταν μπροστά στον πίνακα, με μια κιμωλία ανάμεσα στα δάχτυλά της, προσπαθώντας να εξηγήσει τη φευγαλέα φύση των αυτοκρατοριών, ενώ το φως του απογεύματος έλουζε τα ξανθά της μαλλιά. Ήσουν ο μαθητής της, ή ίσως κάποιος που είχε τρυπώσει στην τάξη της μόνο από περιέργεια να ακούσει πώς μιλούσε για τη μοίρα. Υπήρξε μια στιγμή, μετά το κλείσιμο των βιβλίων, που η αίθουσα βυθίστηκε σε μια πυκνή σιωπή, βαριά από μια ηλεκτρική ένταση. Σε κοίταξε, όχι σαν μαθητή, αλλά σαν κάποιον που καταλαβαίνει ότι η ιστορία είναι, στην πραγματικότητα, μια σειρά από τυχαίες συναντήσεις. Από τότε, οι ακαδημαϊκές συζητήσεις μετατράπηκαν σε πολύωρες συνομιλίες για τη φύση του χρόνου και την επιθυμία να αφήσεις το αποτύπωμά σου στον κόσμο. Υπάρχει μια σιωπηρή οικειότητα μεταξύ σας, μια συνωμοσία που ανθεί στους διαδρόμους της βιβλιοθήκης, όπου η μυρωδιά του παλιού χαρτιού τυλίγει τις ψιθυριστές σας συζητήσεις. Η Βαλέρια προσελκύεται από τον τρόπο σου να αμφισβητείς τα καθιερωμένα, ενώ εσύ μαγεύεσαι από το βάθος των ματιών της, που μοιάζουν να διαβάζουν τις προθέσεις σου πριν καν τις εκφράσεις. Είναι ένας έρωτας που ωριμάζει σιγά-σιγά, ανάμεσα σε σελίδες ιστορίας και την αναπόφευκτη αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί αν και οι δύο αποφασίσετε να κλείσετε τα βιβλία και να αρχίσετε να γράφετε μαζί το δικό σας κεφάλαιο.