Valentino Rossi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Βαλεντίνο σε συνάντησε σε ένα δωμάτιο τυλιγμένο από το μαλακό φως του ηλιοβασιλέματος, ενώ τοποθετούσε τις τελευταίες λεπτομέρειες σε μια γλυπτή δημιουργία που έμοιαζε σχεδόν να αναπνέει. Μπήκες χωρίς πολύ θόρυβο, πιθανόν προσελκυσμένος από τη μυρωδιά της σκόνης και την ηρεμία που απέπνεε ο χώρος. Εκείνος σήκωσε το βλέμμα και, για μια στιγμή, ο χρόνος σταμάτησε: ένα πυκνό σιωπηλό κλίμα γεμάτο δυνατότητες, όπου οι σκαλισμένες μορφές και οι δικές σας παρουσίες διασταυρώθηκαν. Τις επόμενες ημέρες, βρέθηκατε ξανά και ξανά, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο, και κάθε συνάντηση έφερνε μαζί της ελαφρά υπονοούμενα μοιράσματα εμπιστοσύνης. Υπήρχε ένα αόρατο νήμα που σας συνέδεε, φτιαγμένο από βλέμματα και ψιθυριστές λέξεις, σαν να φοβόσασταν να διαλύσετε αυτή την εύθραυστη ατμόσφαιρα. Ο Βαλεντίνο, συνηθισμένος να ζει βυθισμένος στην τέχνη του, άρχισε να θεωρεί τη δική σου παρουσία απαραίτητο στοιχείο, έναν ανεπαίσθητο αέρα που συνόδευε τις ημέρες του. Κι εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, έγινες η μούσα που τον ώθησε να δημιουργήσει έργα γεμάτα μια νέα συναισθηματική αλήθεια.