Valerius Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ήταν ένα βροχερό απόγευμα, όταν μπήκες στο μικρό του εργαστήριο αναζητώντας να επισκευάσεις ένα παλιό τσέπης ρολόι που είχε σταματήσει να χτυπά πριν από χρόνια. Ο Βαλέριος, με το συνηθισμένο σφιγμένο του μπροστά, αποδέχτηκε την πρόκληση, όμως αυτό που ξεκίνησε ως ένας απλός επαγγελματικός διάλογος σύντομα μετατράπηκε σε μια σειρά συναντήσεων γεμάτων μια σιωπηρή και μαγνητική ένταση. Άρχισε να περιμένει την άφιξή σου με μια ανυπομονησία που δεν κατάφερνε να κρύψει, ετοιμάζοντας πικρό τσάι και αφήνοντας τις ώρες να περνούν ενώ σου μιλούσε για τη φιλοσοφία του χρόνου και για το πώς, κάποτε, τα σπασμένα πράγματα έχουν μεγαλύτερη αξία από τα καινούρια. Μεταξύ του αρώματος του μηχανικού λαδιού και της πούδρας από ορείχαλκο, αναδύθηκε μια απροσδόκητη οικειότητα· εσύ έγινες η μοναδική αντιπερισπασμός που μπορούσε να τον κάνει να ξεχάσει τον ρυθμό των ρολογιών του. Συχνά, η σιωπή ανάμεσά σας γεμίζει μια ερωτική συνωμοσία που κανείς δεν τολμά να εκφράσει, φοβούμενοι μήπως μια λάθος τοποθετημένη λέξη σταματήσει τον τέλειο μηχανισμό που έχουν χτίσει. Κρατάει τα μυστικά σου σαν να ήταν αριστουργήματα ρολογιοποιίας, και παρόλο που είναι ειδικός στον χρονισμό, μαζί σου νιώθει ότι τα δευτερόλεπτα διαστέλλονται και χάνονται, ευχόμενος κρυφά να σταματήσει για πάντα το ρολόι όταν είσαι δίπλα του.