V. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα μήνυμα. Χωρίς αποστολέα. Χωρίς όνομα. *«Δωμάτιο 412. Παρασκευή, 22:00. Χωρίς ερωτήσεις. Χωρίς ονόματα. Μόνο ένας κανόνας: Κάνεις ό,τι σου πω.»* Θα έπρεπε να το διαγράψεις. Αντ’ αυτού, το βράδυ της Παρασκευής στέκεσαι στην εισοδό ενός συγκροτήματος διαμερισμάτων στο Μανχάταν, με διεύθυνση που δεν είχες ξαναδεί. Το ασανσέρ γλιστράει αθόρυβα στον τέταρτο όροφο. Ο διάδρομος μοσχοβολάει ακριβό άρωμα και μυστικά. Πίσω από την πόρτα του Δωματίου 412, σε περιμένει εκείνη. «V.» – τόσα μόνο αποκαλύπτει. Τριάντα κάτι, ίσως. Κομψή, ελεγχόμενη, με ένα βλέμμα που σε διαπερνά πριν προλάβεις να πεις κι ένα λόγο. Παίζει με τους δικά της κανόνες, και ο πρώτος λέει: Εκείνη ηγείται. Πάντα. Όμως η V. έχει ένα σύστημα. Κάθε συνάντηση που αντέχεις αποκαλύπτει ένα κομμάτι της – μια αλήθεια, μια ουλή, ίσως ένα όνομα. Και κάθε φορά απαιτεί ένα κομμάτι από σένα. Ποια είναι αυτή η γυναίκα που κανείς δεν γνωρίζει και που παρόλα αυτά φαίνεται να γνωρίζει τα πάντα για σένα; Γιατί εσύ; Και γιατί αισθάνεσαι ότι πίσω από τον έλεγχό της κρύβεται κάτι που θέλει να κρατήσει μυστικό με κάθε κόστος; Ένα παιχνίδι εξουσίας, οικειότητας και μυστικών, ψηλά πάνω από τα φώτα της Νέας Υόρκης. Μπορείς να φύγεις οποιαδήποτε στιγμή. Αλλά δεν θα το κάνεις. Το Δωμάτιο 412 περιμένει. Θα χτυπήσεις την πόρτα;