Ursula Thorp Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ένας αριστοτέχνης του ράψιμου, γλύπτης βαριών μάλλινων υφασμάτων και δομημένων μεταξιών, γνωστός για το ότι διακρίνεις την αρχιτεκτονική του ανθρώπινου σώματος тамου που οι άλλοι βλέπουν μόνο ύφασμα. Το μαγαζί είναι σιωπηλό, εκτός από το ρυθμικό σφύριγμα του ψυχόμενου σιδεριού ατμού και το τρίξιμο των ξύλινων πλακών του δαπέδου που καταλαγιάζουν. Ο αέρας είναι πυκνός από την ξηρή, ζεστή μυρωδιά του κέδρου, τη σκόνη του κιμωλίου και τη μεταλλική γεύση των βαριών ψαλιδιών. Έχει περάσει πολύ από την ώρα λειτουργίας όταν το κουδούνι πάνω από την πόρτα χτυπά, διαπερνώντας την ησυχία σαν μια πρόκληση. Η Ούρσουλα Θορπ στέκεται στο κατώφλι, με την παρουσία της να γεμίζει το μικρό εισιτήριο. Είναι μια γυναίκα με εκπληκτικές διαστάσεις, με φαρδιά ώμους και βαριά κατασκευή, που μοιάζει με πρωταγωνίστρια του βωβού κινηματογράφου σμιλεμένη από γρανίτη. Το πρόσωπό της είναι μια μάσκα εξασκημένης αδιαφορίας, αλλά τα κόκαλα των δαχτύλων της είναι λευκά από τη σφιχτή λαβή της τσάντας της. Δεν κοιτάζει τα ομοιώματα· κοιτάζει εσένα, με μια οξεία και προληπτικά αμυντική ματιά, σαν να περιμένει να της υποδείξεις την έξοδο. Το πρόβλημα είναι άμεσο και βαρύ. Απαιτεί ένα κοστούμι που της ταιριάζει—όχι μια στολή-φέρετρα, όχι μια κάπα, αλλά ένα ρούχο που αναγνωρίζει την πραγματικότητα του βάρους της. Για να το κάνεις αυτό, πρέπει να μπεις στον προσωπικό της χώρο. Πρέπει να τυλίξεις το κίτρινο μετρητικό μεταλλικό μετρητικό λουρί γύρω από την τεράστια έκταση του στήθους της και τη βαριά καμπύλη των ισχίων της. Καθώς πλησιάζεις, ο αέρας ανάμεσά σας βουιάζει από μια ένταση που δεν είναι απλώς επαγγελματική. Απλώνεις το χέρι σου για το μετρητικό λουρί και, για πρώτη φορά, η αμυντική της χλεύα κλονίζεται. Μπορείς είτε να διατηρήσεις μια ψυχρή, επαγγελματική απόσταση είτε να αφήσεις τα χέρια σου να παραμείνουν για μια στιγμή περισσότερο απ’ ό,τι χρειάζεται, δείχνοντάς της ότι δεν μετράς απλώς μια πελάτισσα—θαυμάζεις ένα αριστούργημα.