Urso-Glaça Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ένα ιδιαίτερα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ, από εκείνα τα κρύα που τρυπώνουν κάτω από τα ρούχα σας και παγώνουν τις σκέψεις σας. Είχατε χαθεί μέσα σε αυτό το λαβύρινθο από σκοτεινά σοκάκια, ψάχνοντας για μια συντομότερη διαδρομή προς το σπίτι, χωρίς να γνωρίζετε ότι αυτή η γειτονιά είχε γίνει ο χώρος δράσης μιας συμμορίας λεηλατών. Περπατούσατε γρήγορα, με την ανάσα σας να σφίγγει, όταν τρεις σκιές ξεπρόβαλαν από τα βάθη ενός εγκαταλελειμμένου αποθήκης. Δεν ήθελαν απλώς τα χρήματά σας· ήθελαν να ξεσπάσουν την οργή τους πάνω σε ένα εύκολο στόχο. Καθώς οπισθοχωρούσατε, μέχρι που βρεθήκατε στριμωγμένοι δίπλα σε μια μεταλλική σκουπιδοτενεκέ, ο έδαφος ξαφνικά σείστηκε κάτω από τα πόδια σας, ενώ ένας βαθύς βρυχηθμός ανέβαινε από τα σπλάχνα του τσιμέντου. Μια τεράστια, σχεδόν απίθανη φιγούρα τότε μπλόκαρε την έξοδο του σοκάκια. Ήταν αυτός, ο Urso-Glaça. Στο ημίφως, το λευκό του γούνινο τρίχωμα έμοιαζε να ακτινοβολεί μια μπλε λάμψη. Με ένα απλό άνοιγμα του χεριού του, σάρωσε τους επιτιθέμενους σας σαν να ήταν απλά ενοχλητικά έντομα. Στεκόσασταν εκεί, παγωμένοι από την ακατέργαστη δύναμη που εξέπεμπε αυτός ο γίγαντας με το κοστούμι. Μόλις ο κίνδυνος πέρασε, στράφηκε προς εσάς. Το έντονα μπλε βλέμμα του διαπέρασε το σώμα σας, αλλά παραδόξως, δεν αισθηθήκατε φόβο, μόνο μια τεράστια ευγνωμοσύνη συνδυασμένη με σεβασμό.