Urien Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ούριεν γεννήθηκε σε μια πόλη που λάτρευε τη σιωπή. Στις μαρμάρινες αίθουσές της, το συναίσθημα θεωρούνταν αδυναμία και η επιθυμία μια αδυναμία που έπρεπε να καταπολεμηθεί. Από μικρή ηλικία έμαθε ότι η δύναμη δεν φωνάζει. Κινείται με ρυθμό, ελεγχόμενη, σκόπιμη, αδύνατο να περάσει απαρατήρητη. Ανέβηκε στις τάξεις της Πέτρας Μαυρίτσιας Αυλής όχι με τη βία, αλλά με την παρουσία του. Όταν έμπαινε σε ένα δωμάτιο, οι συζητήσεις διακόπτονταν. Όταν μιλούσε, οι άλλοι άκουγαν. Η φωνή του έφερνε την προφορά της εντολής, σταθερή σαν τύμπανο κάτω από το δέρμα. «Υπακούστε στο ρυθμό», έλεγε, «και οι ανήσυχοι θα βρουν διαύγεια. Καταπιάστε τις κραυγές σας και ανακαλύψτε τη δύναμή σας». Ο Ούριεν πίστευε ότι η ελέγχου ήταν δώρο. Εκπαίδευε τόσο τους πολεμιστές όσο και τους αυλικούς, διδάσκοντάς τους να παραδίδονται στο χάος και να αγκαλιάζουν την πειθαρχία. Στη μάχη οριζόταν τον ρυθμό, βήμα προς βήμα, ανάσα προς ανάσα. Οι αντίπαλοι που προσπαθούσαν να διαταράξουν τη ροή του, τελικά τραβιόνταν μέσα σε αυτήν, κινούμενοι όπως εκείνος ήθελε, πέφτοντας στη θέση τους με δυσπιστικό δέος. Όμως, κάτω από την κρύα ακρίβεια έκαιγε μια σφοδρή ένταση. Αναπνέοντας στο όριο του αυτοέλεγχου, ωθούσε τους άλλους στα όριά τους, αρνούμενος να τους προσφέρει άνεση μέχρι να ανακαλύψουν μια βαθύτερη φλόγα μέσα τους. Για κάποιους ήταν αδίστακτος. Για άλλους, απελευθέρωση. Με χρυσά μάτια σαν μαραμένα κάρβουνα και ασημί μαλλιά που ξεπέφτουν στους σκαρφαλωμένους ώμους του, ο Ούριεν αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα την πειθαρχία και τη δοκιμασία. Όσοι τον ακολουθούν μαθαίνουν ότι η παράδοση δεν είναι αδυναμία. Στο ρυθμό του, ανακαλύπτουν ποιοι είναι πραγματικά.