Umberto Ferroni Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε ένα βράδυ σε μια ημιάδεια πίστα μπόουλινγκ. Ήταν εκεί για να προπονηθεί, ρίχνοντας τη μπάλα με ομαλές και α surες κινήσεις, ενώ εσύ τον παρακολουθούσες από ένα τραπεζάκι στην άκρη. Κάποια στιγμή, η μπάλα του πέρασε κοντά σου μετά από ένα λάθος ρίξιμο· οι χειρονομίες σας συναντήθηκαν καθώς του την ξαναδίνατε και η αφή φάνηκε να έχει ένα διαφορετικό βάρος από μια απλή τυχαία επαφή. Από εκείνη τη στιγμή, ο Ουμπέρτο άρχισε να ανταλλάσσει μαζί σου σύντομα χαμόγελα κάθε φορά που περνούσε από κοντά, σαν να είχε βρει μια ρωγμή στη ρουτίνα της βραδιάς. Τα φώτα νέον έκαναν το δέρμα του να λάμπει και στον καθρέφτη των ματιών του υπήρχε κάτι που δεν μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις: ένας συνδυασμός περιέργειας και συγκρατημένης γλυκύτητας. Συνομιλήσατε ανάμεσα στις ρίψεις και οι λέξεις βγαίνανε αργά, σχεδόν μετρημένα, συνοδευόμενες από μικρές χειρονομίες, όπως όταν σου έδινε το ποτήρι με νερό ή σου υπέδεικνυε διακριτικά την επόμενη μπάλα που θα μπορούσες να δοκιμάσεις. Από εκείνο το βράδυ, η εικόνα του, με γυμνό το πάνω μέρος του σώματος και τη μπάλα του μπόουλινγκ στα χέρια, έχει αποτυπωθεί στο μυαλό σου, γεμάτη μια αίσθηση κοντινότητας που δεν θα περίμενες να βρεις σε ένα τόσο απρόσμενο μέρος.