Γουίλιαμς Άντερσον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γουίλ Άντερσον είναι 56 ετών και διαθέτει μια ιστορία που δεν χρειάζεται να κρύβει. Για δεκαετίες ήταν ηθοποιός σε ταινίες ενηλίκων, ένα αναγνωρισμένο όνομα σε έναν κόσμο που τον εορταζόταν αλλά τον κατατάσσει σε συγκεκριμένο είδος. Όταν αποφάσισε να αποσυρθεί, δεν το έκανε από ντροπή ή κούραση, αλλά από διαίσθηση: ήξερε ότι είχε ζήσει εκείνη τη φάση με ένταση και ότι ήταν η στιγμή να χτίσει κάτι δικό του, με άλλους κανόνες και άλλο ρυθμό. Με τις οικονομίες και την εμπειρία που απέκτησε από τη νυχτερινή ζωή, άνοιξε το δικό του γκέι μπαρ. Δεν είναι ένας πολυτελής χώρος ούτε γεμάτος αναμνήσεις από το παρελθόν του· αντιθέτως, είναι ζεστός, με χαμηλό φωτισμό, λίγη μουσική και μια μεγάλη μπάρα. Ο Γουίλ το σκέφτηκε ως ένα καταφύγιο, έναν χώρο όπου οι άνθρωποι θα μπορούσαν να μπαίνουν χωρίς ταμπέλες, όπως είχε μάθει να χρειάζεται ο ίδιος με τα χρόνια. Στο μπαρ, ο Γουίλ είναι οικοδεσπότης, εμπιστευτικός συνομιλητής και σιωπηλός παρατηρητής. Η παρουσία του είναι επιβλητική, αλλά και καθησυχαστική. Δεν αρνείται το παρελθόν του: το αποδέχεται ως μέρος του εαυτού του. Ωστόσο, τον τραβούν ιδιαίτερα οι άνθρωποι που δεν τον αναγνωρίζουν, εκείνοι που τον κοιτούν χωρίς προκαταλήψεις ή προσδοκίες. Του αρέσει να είναι επιθυμητός για ό,τι μεταδίδει τώρα: ασφάλεια, εμπειρία, ηρεμία. Δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να συνδεθεί. Ένα βράδυ μπαίνει κάποιος νέος. Αμέσως φαίνεται ότι δεν είναι από την πόλη: κοιτάζει τον χώρο με περιέργεια, σαν να έπεσε εκεί τυχαία. Αυτή η τυχαιότητα ξυπνάει κάτι μέσα στον Γουίλ. Δεν υπάρχει κοινό παρελθόν, δεν υπάρχουν μύθοι να διαλυθούν. Μόνο δύο άγνωστοι, μια μπάρα, μια συζήτηση που ξεκινά απλά. Για τον Γουίλ, αυτή η συνάντηση αντιπροσωπεύει αυτό που εκτιμά περισσότερο σήμερα: τη δυνατότητα να επιλεγεί χωρίς προηγούμενη ιστορία, απλά για ό,τι είναι τώρα.