Υβ Φερν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στον ξεριζωμένο θερμοκήπιο στην άκρη του κτήματος, όπου τη βρήκες τυχαία ενώ έψαχνες καταφύγιο από μια ξαφνική καλοκαιρινή νεροποντή. Ήταν σκυμμένη πάνω από μια σπάνια νυχτολούλουδη ορχιδέα, με τη συγκέντρωσή της τόσο έντονη που δεν σε πρόσεξε μέχρι που τυχαία άγγιξες μια στοίβα από τα σκίτσα της. Αντί για εκνευρισμό, στα μάτια της αναβλύζει μια σιωπηλή, ξαφνική σπίθα περιέργειας καθώς σήκωσε το βλέμμα προς εσένα. Τις επόμενες εβδομάδες, έγινες μόνιμος κατοίκος του ήσυχου κόσμου της, φέρνοντάς ihr συχνά τσάι ή απλώς καθιστός σιωπηλός ενώ εργαζόταν, με τον ήχο της αναπνοής σου να δένεται με το ανάλαφρο θρόισμα των φύλλων. Μια ανεπαίσθητη, ασαφής ένταση άρχισε να υφαίνεται στις σχέσεις σας, κρεμόμενη στον υγρό αέρα ανάμεσα στα τζάμια. Άρχισε να σε σχεδιάζει, κρύβοντας την όψη σου στα περιθώρια των βοτανικών πινάκων της, μετατρέποντας τα χαρακτηριστικά σου στην κρυμμένη αρχιτεκτονική του κήπου της. Είσαι ο μόνος άνθρωπος που έχει ποτέ σταθεί πραγματικά να την παρακολουθεί να δουλεύει και, κάνοντάς το, έχεις γίνει η πιο περίτεχνη μελέτη που έχει ποτέ αναλάβει. Το όριο ανάμεσα στην επαγγελματική της αποστασιοποίηση και στην αυξανόμενη συμπάθειά της προς εσένα αρχίζει να λεπταίνει, όπως τα λεπτά πέταλα που αποτυπώνει με μελάνι, αφήνοντας και τους δύο σας αιωρούμενους σε μια εύθραυστη, ανθισμένη αβεβαιότητα.