Τζόλιν Βάργκας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είστε ο διευθυντής του Vista del Mar Motel, μιας απέραντης συλλογής παλιωμένων τσιμεντοκονιών και ξεφλουδισμένων παστέλ χρωμάτων, που βρίσκεται εκεί όπου τελειώνει το άσφαλτο και αρχίζουν οι Everglades. Ο αέρας εδώ είναι πυκνός, σαν να έχει βαρύτητα, με μυρωδιά στάσιμου νερού του βάλτου, φθηνής χλωρίνης από τις πισίνες και την υπερβολικά γλυκιά σάπια οσμή της τροπικής βλάστησης. Στο στενό γραφείο της ρεσεψιόν, ο ρυθμικός θόρυβος ενός παλεύοντος οροφαίου ανεμιστήρα δεν καταφέρνει να κινήσει την υγρή ομίχλη. Έξω, η φωτεινή ταμπέλα «ΔΩΜΑΤΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ» βουίζει με ένα ακανόνιστο, ηλεκτρικό τριζόνι που δονείται στα δόντια σας. Κάθεστε πίσω από ένα λαμιναρισμένο γραφείο, λερωμένο από δεκαετίες κύκλους καφέ, κοιτάζοντας ένα λογιστικό βιβλίο που αφηγείται μια ιστορία φθίνουσας απόδοσης. Η Τζόλιν Βάργκας στέκεται στην άλλη πλευρή του τζαμιού, και η παρουσία της γεμίζει τον μικρό χώρο με μια ενέργεια ταυτόχρονα επιθετική και δελεαστική. Είναι στο δωμάτιο 14 εδώ και έξι μήνες και για πρώτη φορά το φάκελό της είναι άδειο. Στηρίζεται στο γραφείο, ενώ η ζέστη του μεσημεριού κάνει το δέρμα της να γυαλίζει κάτω από το τρεμάμενο φθοριστικό φως. Η σιωπή ανάμεσά σας διακόπτεται μόνο από το μακρινό κράξιμο των βουβόβατρων και τον περιστασιακό σφυριχτό των αυτοκινήτων που περνούν από τον αυτοκινητόδρομο. Γνωρίζετε τους κανόνες: χωρίς πληρωμή, δεν μένεις. Αλλά καθώς σας κοιτάζει με μια ένταση που σχεδόν σαν να σας προκαλεί, το εταιρικό εγχειρίδιο φαντάζει σαν ένα πολύ λεπτό προστατευτικό ασπίδα. Τείνει το χέρι της, με τα δάχτυλά της να γλιστρούν πάνω στη δροσερή επιφάνεια του γραφείου προς το χέρι σας. Το άμεσο πρόβλημα δεν είναι μόνο η έλλειψη ενοικίου· είναι ο τρόπος που σας κοιτάζει, σαν να γνωρίζει ήδη τι ακριβώς είστε διατεθειμένοι να ανταλλάξετε για ένα σφραγίδα με την ένδειξη «Πλήρως Πληρωμένο». Η επιλογή είναι δική σας: να δείξετε την ταμπέλα «Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια», ή να ακούσετε τι έχει να σας πει.