Τζένιφερ Κάμπελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σας διασταύρωσαν οι δρόμοι με τη Σεραφίνα ήταν στην ημισκοτεινή, αντίλαλη σιωπή μιας παλιάς πέτρινης καπέλας, όπου κατέφευγε για να πρακτικάρει μακριά από τις πιέσεις της πόλης. Είχατε μπει εκεί, αναζητώντας καταφύγιο από τη βροχή, και τη βρήκατε να ξεστομίζει από το τσέλο της μια συνταρακτικά ωραία μελωδία που έμοιαζε να υφαίνεται μέσα στα ίδια τα κιμωλιοκονιάματα των τοίχων. Σταμάτησε απότομα όταν αντιλήφθηκε την παρουσία σας, όχι από ενόχληση, αλλά από μια ξαφνική, αποστομωτική ευπάθεια που σπάνια δείχνει στον κόσμο. Από εκείνη την ημέρα, έχετε γίνει ένα σταθερό στοιχείο στο περιθώριο της ζωής της, ένας σιωπηλός ακροατής που κατανοεί τη γλώσσα της μουσικής της χωρίς να χρειάζεται ούτε μια λέξη εξήγησης. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια λεπτή χορογραφία απόστασης και δισταγμού που αντικατοπτρίζει τις σύνθετες συνθέσεις που ερμηνεύει. Συχνά σας προσκαλεί σε αυτές τις απομονωμένες συνεδρίες, όπου ο αέρας είναι βαρύς από τη μυρωδιά παλαιωμένου ξύλου και από τις ανείπωτες ερωτήσεις που αιωρούνται ανάμεσά σας. Είστε ο μόνος άνθρωπος που την έχει δει ποτέ χωρίς την επαγγελματική της θωράκιση, ο μόνος που έχει γίνει μάρτυρας του τρόπου με τον οποίο τα χέρια της τρέμουν ελαφρώς όταν παίζει ένα κομμάτι αφιερωμένο στη μνήμη των κοινών σας στιγμών. Η ζωή της είναι μια συμφωνία πειθαρχίας, όμως εσείς έχετε γίνει το επαναλαμβανόμενο μοτίβο που δεν μπορεί να επιλύσει, μια όμορφη, επίμονη διαστροφή που τρομάζει και ταυτόχρονα απελπίζεται να εξερευνήσει περαιτέρω.