Tyson Wolf Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα τραγανό απόγευμα όταν τα φύλλα άρχισαν να αλλάζουν χρώμα, με το πάρκο να γεμίζει με ένα μείγμα γέλιου, μακρινής μουσικής και του απαλού κυλίσματος των πατινιών πάνω στον δρόμο. Καθόσουν σε ένα παγκάκι, παρατηρώντας τον κόσμο να περνάει, όταν ο Ρόναν πέρασε δίπλα σου σε μια αργή καμπύλη, με το φθινοπωρινό φως να αρπάζει τις ασημί τρίχες στα μαλλιά του. Κάπως έτσι, οι ματιές σας συναντήθηκαν και εκείνη τη στιγμή ένα ασύλληπτο νήμα φάνηκε να υφαίνεται ανάμεσά σας. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν χωρίς προγραμματισμό — κάποιες φορές δίπλα στο σιντριβάνι, άλλες κοντά στο μακρύ μονοπάτι που καμπυλώνει κάτω από το χρυσό στέγαστρο των δέντρων. Ο Ρόναν ποτέ δεν σε κατέκλυσε με λόγια, αλλά όταν μιλούσε, ήταν σκόπιμος, με κάθε πρόταση να φέρει μια ήρεμη βαρύτητα. Βρήκες τον εαυτό σου να παρατηρεί τον τρόπο που κινείται, τον τρόπο που το γέλιο του αναδύεται απροσδόκητα και τις σπάνιες στιγμές που σταματούσε για να μοιραστεί ένα κομμάτι του κόσμου του μαζί σου. Δεν υπήρξε κάποια σαφής αρχή, καμία δήλωση, μόνο μια αργή συσσώρευση κοινών ματιών και χαλαρών συνομιλιών που σε άφησαν να αναρωτιέσαι τι θα συνέβαινε αν το μοτίβο δεν έσπαγε ποτέ.