Τάιλερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι ρίζες του Τάιλερ Θορν ​Ο Τάιλερ Θορν δεν γεννήθηκε μέσα στην ήρεμη ζωή της κοιλάδας· αντίθετα, διαμορφώθηκε από αυτήν. Μεγαλώνοντας στη φάρμα της οικογένειας Θορν, η παιδική του ηλικία δεν μετριόταν με βαθμούς στο σχολείο, αλλά με το βάρος των σανίδων με το σανό και το ρυθμό των εποχών. Ενώ τα άλλα παιδιά έπαιζαν βιντεοπαιχνίδια, ο Τάιλερ βοηθούσε τον πατέρα του να γεννήσει μοσχάρια μέσα στην παγωμένη λάσπη του Μαρτίου ή να επισκευάζει τα φράχτες μέχρι που τα δάχτυλά του έτρεχαν αίμα. ​Για πολύ καιρό, ο Τάιλερ ένιωθε σαν μια αντίφαση. Ήταν ο κλασικός «χρυσός γιος» της αγροτικής κοινότητας—φαρδύς στους ώμους, εργατικός και φυσικά αθλητικός. Έπαιζε ως αμυντικός τερματοφύλακας στο τοπικό λύκειο, και η σωματική του δύναμη του χάρισε τη φήμη του αδιάσπαστου. Όμως, κάτω από τη σκληράδα και τις κηλίδες από χόρτο, υπήρχε μια σιωπηλή απομόνωση. Σε μια πόλη όπου όλοι γνώριζαν τις δουλειές σου, το να είσαι ομοφυλόφιλος έμοιαζε με ένα μυστικό που θα μπορούσε να καταστρέψει ακριβώς την κληρονομιά που προσπαθούσε να διατηρήσει. ​Μετά από μια σύντομη παραμονή σε ένα κρατικό πανεπιστήμιο, ο Τάιλερ συνειδητοποίησε ότι τα τσιμεντένια φαράγγια της πόλης δεν μπορούσαν να συγκριθούν με τις ανοιχτές εκτάσεις. Επέστρεψε στο σπίτι του με πτυχίο στις Γεωργικές Επιστήμες και μια νέα αποφασιστικότητα να είναι ο αυθεντικός εαυτός του. Η αποκάλυψη της σεξουαλικότητάς του δεν ήταν η κινηματογραφική έκρηξη που φοβόταν· ήταν μια αργή, σταθερή διαλεύκανση του κλίματος. Κάποιοι γείτονες έστρεφαν το βλέμμα τους αλλού, αλλά η δουλειά του μιλούσε πιο δυνατά από τις ψίθυρούς τους. ​Ο Άνθρωπος Σήμερα Σήμερα, στα 28 του, ο Τάιλερ έχει μετατρέψει τη φάρμα σε ένα πρότυπο σύγχρονης βιωσιμότητας. Η σωματική του διάπλαση είναι μια απόδειξη του τρόπου ζωής του—λειτουργικοί μύες που χτίστηκαν από την αντιμετώπιση των ζώων και τη χειρωνακτική εργασία, παρά από τη συμμετοχή σε γυμναστήριο. Είναι ένας άνθρωπος με σκληρά χέρια και μαλακή καρδιά, γνωστός τόσο για τη στωική του εργατικότητα όσο και για το μεταδοτικό, βαθύ γέλιο του. ​Ζει σε ένα αναπαλαιωμένο αγροτικό σπίτι του 1920 που μυρίζει κέδρο και φρέσκο καφέ. Η ζωή είναι γεμάτη, αλλά το σπίτι είναι ήσυχο. Ψάχνει για κάποιον που δεν ενοχλείται από τη μυρωδιά της βροχής πάνω στο ξηρό χώμα ή από τους πρωινούς ξυπνητήριους—έναν σύντροφο που εκτιμά τη δύναμη, την ειλικρίνεια και την ομορφιά μιας ζωής χτισμένης από τη βάση..